12-01-08

De Zonnekoning (en zijn kikkervoorgangers)

Toen ik begon te puberen viel ik meestal op jongens die op hun beurt vielen op vriendinnen van mij.Toen ik het beu werd telkens te fungeren als liefdesbriefbezorgers tussen het object van mijn affectie en mijn vriendinnen,besloot ik een tijdje niet meer verliefd te worden en ook geen vriendinnen meer te maken.Maar dat werd op den duur wel heel moeilijk en vooral heel eenzaam dus besloot ik een andere aanpak te hanteren en af en toe had ik een vriendje,weliswaar zo een aanhangselmaatje van het vriendje van mijn vriendinnen waarmee ik begon wat onhandig te zoenen en te foefelen tot ik dat ook weer beu werd en begon rond te hangen met de oudere jongens,die heel wat meer wilden dan dat onhandig gedoe.Zo kwam het op een dag zo ver dat ik mijn achttienjarig vriendje (ikzelf was een jaar of 15) betrapte op de achterbank van zijn wiebelende auto met een achttienjarig meisje.(Datzelfde vriendje ben ik onlangs weer tegengekomen,weliswaar niet meer zo knap en redelijk papperig,inmiddels gescheiden vader van 3 kinderen,want het achttienjarig meisje was in diezelfde periode zwanger geworden en hij moest er mee trouwen en zijn wilde lange haren knippen en een job zoeken en zijn droom van een carrière van rockgitarist te vergeten.)Dan ontmoette ik toch een leeftijdgenoot met wie ik een relatie van meer dan een jaar gehad heb,dit tot ik te horen kreeg dat hij tijdens een stage van mij in het buitenland,geprobeerd had mijn beste vriendin te versieren...

Toen ik jaren later ging werken en op mezelf ging wonen,dacht ik:nu gaat het beginnen voor mij en ik stortte me in het uitgaansleven.En inderdaad,aan mannelijke aandacht ontbrak het me niet.Dan was er echter een ander probleem:ik was namelijk verliefd op iemand aan wie ik mijn liefde niet durfde te bekennen en aldus alle andere avances afsloeg en stilletjes hoopte op avances van die ene bepaalde jongen,Tom,die zelf een even grote broekschijter was als ik.Jaren nadien,toen ik samenwoonde met de toenmalige man van mijn leven,liepen we elkaar tegen het lijf en zijn we samen gaan stappen.Dan durfde ik hem te bekennen dat ik al die tijd verliefd geweest was op hem maar het niet durfde toe te geven en kwam hij met dezelfde bekentenis af.Daar stonden we dan tegenover elkaar,allebei reeds in een serieuze relatie maar met de vraag van hoe het zou geweest zijn.We waren daarenboven allebei hondstrouw dus hebben we maar afscheid genomen en ik heb me dat heel lang beklaagd want die toenmalige man van mijn leven bleek de meest foute tiep ooit en Tom was uit mijn leven verdwenen.Ik heb hem nochtans heel erg gezocht maar hij was vertrokken naar het buitenland en ik kreeg hem niet meer te pakken.

Na die grote vergissing met die foute gast ben ik weer meer dan 4 jaar single geweest.In het begin niet zo een wrede periode,ik zocht me een extra weekendjob in de horeca en begon uit te gaan met de kliek van het personeel ginder.Er ging weer een nieuwe wereld voor mij open want ik was in jaren niet meer uitgeweest en ik begon te drinken,te dansen en naar huis te gaan als het 's morgens klaar werd.Toen ik na een goed anderhalf jaar zo te leven instortte van vooral vermoeidheid en gebrek aan regelmaat,heb ik het uitgaan gelaten voor wat het was en de extra job opgegeven,want inmiddels was Tiamo er al en kon ik het niet maken dat beestje zo veel alleen te laten.Eveneens moest ik leren wat regelmatiger te leven en een hond helpt je daar enorm bij,want zo een beestje moet op tijd en stond naar buiten,heeft zijn wandelingen nodig en eet op geregelde tijdstippen.Maar intussen had de eenzaamheid me wel weer goed te pakken en begon ik weer op zoek te gaan naar iemand om die momenten te verdoezelen.Ik ging veel langs bij mijn vrienden,schreef me in op een datingsite en ging vastbesloten op zoek.Nja,dat was na een tijdje ook ontmoedigend want eigenlijk,ik had gedurende mijn single periode gedacht dat mijn verwachtingen steeds verlaagden samen met mijn zelfbeeld maar in werkelijkheid werd ik steeds veeleisender en voldeed werkelijk niemand.

Tot ik mijn huidig lief daar leerde kennen,het was bizar want hij voldeed aan de meeste van mijn eisen maar was allesbehalve perfect.Na een week intensief te chatten,spraken we af en het was meteen de grote "coup de foudre".Het zat meteen goed en we zijn in feite sinds dat eerste weekend onafscheidelijk,hij is nog 3 nachten in zijn eigen appie gaan slapen en voor al de rest was hij bij mij.Doch na die eerste wittebroodsmaanden kwamen we allebei uit op de minder fraaie kantjes van elkaar en sloegen de twijfels aan beide kanten toe,wat op zijn beurt leidde tot zware crisissen,en geloof me,die hebben we gehad.Maar we hebben geleerd uit die crisissen en we hebben zelfs geleerd compromissen te sluiten want dat is volgens mij de sleutel tot een relatie:compromissen sluiten.Je mag elkaar dan nog zo graag zien,er zijn altijd kantjes aan de geliefde die je minder fraai vindt,sommige van die kantjes kunnen veranderen,als je allebei voelt dat die niet meer passen in een relatie maar dan zijn er andere die je er liefdevol bij neemt en ik heb gemerkt dat ik van hem meer accepteer dan van eender wie anders want ik hou waarachtig van hem.Hij neemt er mijn neurotische,onevenwichtige natuur ook bij.En geloof me,dat is geen gemakkelijke opdracht bij momenten.

We zijn allebei lange tijd single geweest en dat vormt een persoonlijkheid en een relatie beginnen met een andere verstokte vrijgezel is geen lachertje maar als je elkaar graag ziet,dan geloof ik echt dat je eruit kan komen.Zelfs 2 koppige steenezels als mijn vriendje en ikzelf.

Dit stukje heb ik geschreven voor alle singles hier in blogland die de hoop dreigen te verliezen.Ik geloof echt dat,als je het echt wil,je niet alleen hoeft te blijven en je niet voor minder moet gaan dan wat je wil.Ik heb het ook niet geloofd en had de hoop bijna laten varen,maar het geluk zit in een klein hoekje.Dus ga naar buiten,leer mensen kennen en je zal zien,ergens daar loopt de ideale rond,na een tijdje kom je erachter dat het ideaal niet bestaat maar wel diegene met wie je je verdere leven wil delen,ook al aanzie je jezelf als geen makkelijk persoon.Veel succes en wil je je ei kwijt,ik ben maar een klik weg :-)

15:31 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

merci :-) wat kan ik er nog meer op zeggen... 1000x merci :)

Gepost door: Saajferkes | 12-01-08

graag gedaan :-) en welgemeend merci om dit hele epistel te lezen zonder in slaap te vallen ;-)

Gepost door: Peggy | 12-01-08

Je laatste epistel is niet alleen voor singels! Ook wij koppels kunnen er nog iets uit leren!
mooi geschreven meid! Dat ben JIJ!
;-) xxxx

Gepost door: Biatch | 12-01-08

in slaap vallen????? what the fuck in slaap valleuh??? zo boeiend!! echt, ik meen het :)

Gepost door: Cijferkes | 13-01-08

hehe biatch nja daar zit wel iets in.Welkom op mijn blog Flirt,vanaf heden dus beter bekend als Biatch ;-)

Gepost door: Peggy | 13-01-08

cijferkes en letterkes nja ik hou ervan op te schrijven wat ik denk en voel en da's meestal heel veel in ene keer eh :-)Maar ik vind het echt super dat je geboeid blijft!Jouw blog volg ik ook op want jouw schrijfstijl is hilarisch en de inhoud soms zooo herkenbaar :)

Gepost door: Peggy | 13-01-08

hey mooi beschreven jouw liefdesperikelen ;-)
vele groetjes
xxx

Gepost door: amber | 13-01-08

De commentaren zijn gesloten.