21-01-08

Net toen ik er gehecht aan begon te raken,zeg!

Na 3 weken stuntelen en afzien met dat abces en antibiotica slikken (vreemd maar een mens zijn pijngrens vergroot naarmate pijn langduriger wordt) is er eindelijk een eind in zicht!Donderdagochtend om 7u30 ga ik onder het mes,de tand gaat er uit en het abces wordt eruitgesneden.Klinkt allemaal pijnlijk maar tot mijn grote opluchting zal ik het niet beseffen.Het gaat namelijk allemaal onder volledige verdoving gebeuren,ik ga slapen,niet van de wereld zijn.Je kan je niet inbeelden hoe opgelucht ik was om dat te horen.In een vorig leven is er es een tand getrokken en dat was echt een afgrijselijke gebeurtenis,zo was die bewuste tand gebroken en moest die dus in stukjes getrokken worden en geloof me vrij,dat kon ik voelen,hoor!Om dan maar niet te spreken over al die bloederige watten die uit mijn mond gehaald werden.Ik word al niet goed van mijn eigen bloed en het gedacht alleen aan zo een tand die uit mijn mond getrokken wordt,brrr,eigenlijk hou ik wel van horror,liefst dat soort waardoor je achteraf niet meer in je bed durft kruipen of zo dat soort over psychopatische moordenaars,of zo die ouderwetse splatterfilms die zo smakeloos en voorspelbaar zijn dat je er honger van krijgt.Maar ik dwaal af,ik word dus geopereerd,dagkliniek,moet dus vrijdag zonder koffie opstaan en broodnuchter zijn,nogmaals géén koffie dus.Vreselijk vooruitzicht,dat ze me een tand gaan trekken en in mijn tandvlees gaan snijden,vind ik minder vreselijk dan de gedachte aan onmenselijk vroeg op te moeten staan en dan géén sloten koffie te mogen drinken,mag zelfs geen slokje water zijn (af if maar toch).Van zodra ik wakker word,ga ik bellen naar mijn geliefde om me van de cafetaria meteen een pot koffie mee te brengen van zodra hij aankomt,nja ik ga hem niet gaan vragen om om 7 u daar al te zijn,een uurtje later ben ik terug op de kamer en zal ik toch slapen,eenmaal halfwakker kan ik bellen,dat hij komt.

Meer heb ik eigenlijk niet te melden denk ik,oh ja buiten dat ik het klaargespeeld heb om al een jaar bij dezelfde te blijven en hem nog niet beu ben en vice versa (althans zo lijkt het want hij komt nog steeds thuis en kust me nog steeds wakker)!!!jawel,op 20 januari (gister dus) waren we welgeteld 1 jaar samen,1 jaar lijkt al zo lang...we hebben het gevierd met een gezellige avond te fonduën en een flesje champagne te kraken.Het was zalig,romantisch en gezellig en deze morgen straalde ik nog bij de herinnering aan de vorige nacht,waarin we onze eerste nacht nog es herhaald hebben,weliswaar nu in volkomen stilte want de psychotische buur zou wel denken dat we vrijen om hem te tergen.Die laatste kwam trouwens zaterdagavond aan de deur,na een lange tijd onvermoeibaar te bellen naar het huisnummer die ik niet opnam,no way (herinnert me eraan dat,als zich dat nog herhaalt ik moet veranderen van nummer) om zich te excuseren,niét voor wat hij gezegd had maar omwille van de manier waarop.Fuck it,ik was sowieso al niet van plan de deur open te doen,want vorig jaar rond deze tijd heeft ie me zo es bij mijn keel gegrepen (omdat mijn muziek luid stond,wat hij uiteraard weer aanzag als een complot tegen hem) dus heb ik maar het raam boven opengedaan en hem gezegd mij echt wel met rust te laten en dan heb ik de oproep laten registreren,in case of later legal action... 

Dus het is weer al vrij woelig geweest,what a way to start a week,maar de tand gaat eruit,het abces ook en ik mag maandag weer gaan werken en echt,wat ben ik blij.Het is mij zo beu het huisvrouwtje te spelen,ok het huis ligt altijd proper nu en de afwas is altijd gedaan en de was stapelt zich niet meer op maar ik mis mijn sociale contacten,zelfs mijn vervelende klanten en de onhaalbare verkoopsobjectieven maar vooral mis ik mijn mosselbank en de ander collegae,door lang en veel thuis te zitten,besef ik pas echt dat ik echt geen huismoedertje ben en de mensen op mijn werk de max zijn.Here's to you lieve mensen,ik kom maandag terug,beter en heftiger dan ooit,zo opgefokt dat jullie zullen bedenken dat het de afgelopen weken toch wel héél kalm geweest is want ik mis jullie.

*snif* Ja dat zijn de gevolgen van 3 weken lang met een abces rond te lopen,een mens wordt er verdomde emo van,of zou het de verveling zijn en de strijd tegen de lethargie die dat meebrengt?Ik ben alleszins blij dat ik ik mijn playstation heb...

20:58 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hi Toen ik dat stukje las over die buren van je moest ik toch effe lachen: ik heb nl. vrijpsychotische buren die vrijen zien als een aanslag tegen hen aiaia. Ik reageer er al lang niet meer op.

Gepost door: ambereyes | 21-01-08

hello hey mossel, tof om te lezen dat we nog eens in je blog voorkomen, het is idd al lang geleden dat we je nog gezien hebben dus kom maar gauw terug! xxx

Gepost door: bunny | 22-01-08

De commentaren zijn gesloten.