23-01-08

Stemmingswisselingen

Welkom in de wereld van de borderline!Ik was het weer haast vergeten,ah ja,mijn diagnose!Een lichte vorm van maar wel degelijk aanwezig,ja.Voor mij wil dat dus zeggen dat ik extreem veranderlijk van gemoed kan zijn,ikzelf kan daar meestal best mee om,ik ben in principe pas in therapie gegaan toen ik merkte dat daar niet zo gemakkelijk mee te leven valt.Ik sta graag in het middelpunt van belangstelling,doch heb ik schrik van te veel diepgaande contacten.Ik maak snel vrienden,doch speel ik het klaar om intense contacten met de foute mensen aan te gaan en de goede mensen als een blok te laten vallen.Nuja,dat is al een stuk veranderd,moet ik zeggen.Ik heb echt wel een pak juiste mensen rond mij nu die weten wie ik echt ben,wat er echt met me scheelt en er begrip voor hebben.Zelfs de dichtste collegae,ze zijn in principe best wel super eenmaal ze snapten wat er in godsnaam gaande was.Nja,begrijpelijk hé,als je de ene minuut te maken hebt met een manisch lawaaierig en de andere minuut miserabel jankend mens,weliswaar hetzelfde mens die zo wel verschillende keren op een dag kan veranderen.Sommige mensen snapten het helemaal niet,aanzagen me als een soort onecht persoon,maar ik ben echt wel echt en wat ik voel,voel ik dan echt.Ook al loop ik nu te janken dat de stukken er van af vliegen en begin ik straks hysterisch te lachen over een mop van de scheurkalender.Ik heb inmiddels geleerd mezelf zo te aanvaarden en dat vergemakkelijkt de strijd ertegen.

Ik kwam er eerst met die diagnose in contact via de overbuurvrouw,zij heeft een zware vorm ervan en ze herhaalde dikwijls dat ik me ook es zou moeten laten testen,want we hadden griezelig veel overeenkomsten.Ik ben dan maar op onderzoek gegaan en moest haar gelijk geven.Nuja,inmiddels hebben we al een koude oorlog gehad tussen ons twee en heeft ze een blog aan me opgedragen waarin ze me beschuldigt haar ziektebeeld overgenomen te hebben.Uhu yeah right,iederéén wil borderline en iederéén is daar apetrots op.Ik zou het liever allemaal niet hebben,hoor.Zonder probleem stabiel leven en een plezier zijn voor mijn omgeving,in plaats van een zorg en dikwijls een last.

Voor zoverre ik al weet,valt er weinig tegen te doen,buiten me er bewust van zijn en de extremen te vermijden.Enerzijds door er me dus bewust van te zijn en realistisch te bedenken of die euforie nu echt de moeite is of dat gedeprimeerd gevoel nu echt zo erg is,of die woede aanval nu echt terecht is,of die twijfels nu wel weer nodig zijn.Eigenlijk bestaat het merendeel van mijn dagen dus uit overwegingen en bedenkingen.Best wel lastig maar ah ja,zo lang ik het weet,valt het wel mee?Eén ding is zeker,met mij leven is dus echt wel nooit vervelend want geen enkele dag is dezelfde.Da's over het algemeen positief.Ha en de pilletjes die me stabiliseren maar soms raak ik ze nog de baas,zoals deze morgen.

Telefoontje naar de personeelsdienst of ze mijn loon kunnen storten op mijn nieuwe rekening (want de oude is afgesloten).Antwoord:neen want we hebben nét de maand afgesloten en het loon van volgende maand zal op de nieuwe rekening gestort worden,als ik tenminste op tijd mijn rekeningnr doorgeef via het lokale intranet op het werk.Ik antwoord dat ik nu in ziekteverlof ben en dus niet op het intranet geraak en morgen geopereerd word en dus enkel kan hopen vanaf maandag terug te komen en verdorie wel mijn loon wens te ontvangen volgende maand en het geen gril is van mij,die rekening moét veranderd worden,punt.De dame zegt doodleuk dat ik pech gehad heb en dus moet wachten,ik vraag aan haar wie mijn rekeningen in het begin van de maand gaat betalen,ze weet het niet.Ik vraag of er geen verantwoordelijke is die toch nog iéts kan doen,bedoel vandaag wordt het afgesloten,het is nog voormiddag en...Nee antwoordt de dame....Ik dank de dame voor de moeite en meld haar dat ik hoop dat zij nooit de goodwill van een collega van de klantendienst zal nodig hebben en zéker mij niet aan de lijn zal krijgen en leg midden in haar repliek af...al jankend.

Kijk,ik kan veel aan en op zich is het allemaal niet zo erg,ik sta er per slot niet alleen voor en dat loon komt wel terecht maar het gaat mij om het principe dat ze wel kon helpen maar daar extra moeite voor moest doen,maar het was de moment van de koffiepauze,misschien was ze een rookster en stond haar collega te trappelen om naar buiten te gaan voor een dosis nicotine.Maar toch,ik was duidelijk en vroeg het vriendelijk en krijg zomaar het deksel op de neus.

Ik kan psychotische buren aan,brullende kinderen,blaffende honden,vervelende klanten maar ik kan géén kafkaiaanse toestanden aan.Niet op de dag voor ik geopereerd word.Ook al is het een kleine operatie,het schrikt me af.Ik mag dan wel verkiezen geopereerd te worden in plaats van te blijven afzien en ik mag dan wel een grote mond hebben maar zo onder totale verdoving gaan,maakt mijn hartje heel klein.Ik vrees ook altijd mijn reactie erop,achteraf.Mijn allereerste operatie heeft me maandenlange migraine gekost,om maar niet te spreken over de vermoeidheid.Ik geef toe,ik ben bang en dat is de werkelijke reden van mijn reactie vandaag.Ik heb een extra pilletje genomen om me kalm te houden en hoop dat het snel zal werken maar ik kruip de muren op,ik geef het toe.Mijn grote mond spreekt als in een automatisme van "ja het zal wel gaan" maar wie mij echt kent,zal de angst in mijn ogen kunnen lezen.

Ik ga ontbijten en mijn dag toch maar beginnen.Hell yeah,ik ga me zelfs weer es opmaken en lachen als manlief doodmoe van zijn werk komt en in stilte lijden want ik wil het niet op hem gooien,hij is per slot van rekening om 2u30 deze morgen opgestaan en wie weet kalmeer ik me wel verder.Dit stuk schrijven heeft al een kalmerende werking,of zijn het toch die pilletjes.Of beide misschien?Ergens weet ik dat de pilletjes werken want er drijft langzamerhand een wolk in mijn hoofd binnen,die er heel de dag zal zijn.Neen zo wil ik niet verder maar liever dat vandaag dan voor de rest van de dag tegen de muren opspringen als een dolle teef.

11:07 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.