28-01-08

Rozenschijn en manegeur

Deze morgen ging de wekker onherroepelijk af na een onrustige nacht te proberen slapen.Mijn eerste gevoel was er één van:gedver sinds donderdag als een roos geslapen en nu heb ik weer zin om me nog eens om te draaien en de wereld te vergeten.Wat scheelt er toch aan?En werkelijk,ik heb geen idee.Ik heb in feite vrijwel alle redenen om kwiek uit bed te springen maar ik duw minstens 4 keren op de snooze knop en rol mezelf dan volledig tegen mijn zin uit bed.Ik zal er later wel eens achter komen wat de oorzaak van deze dip is...of hoef ik het allemaal niet zo ver te zoeken en ben ik gewoon ook gebeten door die winter (of lente,hoe zit dat eigenlijk nu met die opwarming van de planeet) moeheid?Ja,mijn moeder zou zeggen dat het komt door het opkomen van de bladeren en ja,mijn laatste wandeling met de hond heeft inderdaad wel aangetoond dat de bladeren aan het opkomen zijn,niet dat het mij verbaast,hoor,het vervroegd veranderen van de seizoenen is een fenomeen dat ik al jaren vaststel en niet enkel ik,maar dat werd voordien afgedaan als bakerpraatjes.

Rondsurfen in blogland brengt ook geen echt soelaas,ik stoot van de ene neerslachtige blog op de andere.Vooral dan de blogs van de vrijgezellen.Ik betrapte mezelf erop met tranen in de ogen te zitten meeknikken bij lentesneeuw en dan deze morgen,op bezoek bij één van mijn favo blogs (cijferkes,hoe een mens die links in zijn teksten zet is mij een raadsel maar hij staat bij mijn favo's) zie ik dat de microbe ook aan de mannelijke kant toegeslagen heeft.Is het echt het opkomen van de bladeren,zijn we nog niet uitgerust van het feesten?Ik alleszins wel,maar misschien zijn de effecten van de operatie nog niet helemaal op mij uitgewerkt,misschien heb ik een terugval.Ik ga voor het zekerste toch eens bellen naar de dokter om te checken of zoiets mogelijk is,anders moet ik het toch wijten aan die lentemoeheid...

Gisteravond echter was ik het stukje van Lentesneeuw aan het lezen met tranen in de ogen,het was zo herkenbaar en het ergste is dat je in feite daar dus niks opbeurends kan op zeggen.Als je alleen bent en dat blijft aanslepen,dan kan je je misschien wel effe happy single voelen maar al bij al sta je toch alleen en ja,dan zie je de koppels buitenkomen en wat zijn ze misselijkmakend gelukkig en ingenomen met zichzelf en elkaar.Je gaat naar de supermarkt,op zoek naar een dosis troostvoer (dat deed ik toch geregeld) en je stoot weer op de koppels die knus tegen elkaar aanlopend koppeldingen kopen zoals die croissants die ze zelf nog knapperig moeten afbakken,gerookte zalm,kruidenkaas,stokbroodjes en natuurlijk niet te vergeten:de fles sjampoepel.Nja,eerlijk gezegd kocht ik mezelf ook dan diezelfde dingen waardoor ik van mijlenver liep te ruiken naar kruidenkaas en gerookte zalm en door mijn huis zwalpte omdat ik die fles geheel alleen uitgeslobberd had,bij gebrek aan mededrinker,en in mijn dronken bui het zoveelste champagneglas oftewel harder dan bedoeld op tafel zette of gewoonweg tegen de muur kapotgooide (hoewel de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik dat maar één keer gedaan had en de rest van die glazen gewoon te hard op tafel neerkwam).Of dan belde ik die goeie vrijgezelle vriendin van mij op en gingen we samen als 2 zielige muizen Corona's drinken tot we dronken genoeg waren om het ons jankend af te druipen,vergetend te betalen maar ah,we waren toch onzichtbaar dus who cares?Of die andere momenten,dat ik alleen in mijn tweepersoonsbed lag en mijn donsdeken oprolde en tegen ging liggen,al was het maar om het gevoel te krijgen dat ik niet alleen in bed lag en zo een hele dag in bed kon blijven liggen tot ik mijn ogen niet meer dicht kreeg en dan de hele dag rondslofte,zonder enige intentie iéts te verrichten waardoor de dag eindigde in de frituur of pittakot want de maag protesteerde na enkele uren wel,waar ik zware caloriebommen tot mij nam en waardoor ik een uur later mezelf nog miserabeler voelde want als ik zo dik bleef,zou zéker niemand me nog willen...

Dus liefste vrijgezellen die het nu allemaal niet zo hard zien zitten:ik herinner me nog die hele pijnlijke momenten en ik denk dat het gelegen is aan de periode van het jaar,ik heb op het einde van het jaar zo een stukje geschreven en deze periode (met Valentijn in het vooruitzicht en ik heb mijn best gedaan dat woord te mijden in al het bovenstaande want velen onder jullie zullen nu misschien beginnen tegen te pruttelen,net zoals ik zou gedaan hebben maar...),waarop die vervloekte hartjes vrijwel alle etalages en straten sieren,die koppels nog verliefder lijken en die bevriende gezinnen nog misselijkmakend gelukkiger...Het gras is altijd groener,vergeet dat niet,ja,het is fijn om iemand te hebben om me tegen aan te nestelen in bed en iemand die nu met me meestinkt naar de kruidenkaas en de gerookte zalm en die nu ook een halve fles sjampoepel opslobbert en door wie de champagneglazen van een wreedaardig lot gespaard blijven.Awel eh,toen ik op mijn eentje was hé,had ik met niemand rekening te houden en kon ik me op mijn dipdagen lekker laten gaan,liep er niemand in mijn weg en kreeg ik alle steun van mijn single vrienden.Want de singles onder elkaar,wel,dat zijn in mijn ogen de echte eerlijke vriendschappen.De koppels lijken steeds elkaar de loef te willen afsteken en ik kan geen zwangere vriendin meer zién.mij lukt het voorlopig niet en ik wil het zooo graag!!!Laat echt de moed niet varen en ga er op uit,zoék een lief.Ik heb mijn lief ook niet tegen het lijf gelopen,hoor,ik heb hem leren kennen via een dating website,waar ik veel tegen de muur aangelopen ben en veel fakers tegengekomen ben maar kijk,ééntje ervan was wel een lekkere fijne vent en die is nu van mij.Ik ga trouwens volgend weekend gaan bowlen en dan gezellig fonduën met die vroegere single coronadrinkende vriendin van me én haar vriend...ik wil maar zeggen:volgens mij zit het er voor iedereen in.En zakt de moed je in de schoenen:write it down,that's what blogs are for.

En ik heb nog steeds niet besloten wat ik met mijn dag ga doen...zucht!

09:11 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Mooi, ontroerend en hoopgevend

Gepost door: Einstein Brain | 31-01-08

De commentaren zijn gesloten.