08-02-08

Mijn toekomstdroom


Ik heb op verschillende blogs stokskes gelezen.Vraagjes die gesteld worden en waar dus antwoord op gegeven wordt.Ik verkies geen antwoorden te geven maar stukjes te schrijven.Dat hangt dus af van persoon tot persoon.Maar plots zag ik op één van mijn favo blogs een nieuw soort stokske ontstaan,namelijk de uitdaging om te dromen van het ideaal beroep en het neer te typen.Vol bewondering heb ik de stukjes van Sterrekes en Nina gelezen.Dan had ik zoiets van:dat kan ik ook,I have a dream.Ik weet dat het gebruikelijk is te wachten tot er iemand jou een stokje gooit.Maar ik ben niet zo een gehoorzaam persoon die als een tamme hond zit te wachten tot er iemand mij gaat opmerken en me die verdomde stok gaat gooien.Nee,ik ga gewoon die stok gaan pakken,als ik daar zin in heb.Net zoals mijn eigen hond Tiamo,die geen zin voor dat soort orde heeft.Voor ik er aan begin jullie te vertellen wat mijn toekomstdroom is,moet ik er wel bijzeggen dat ik jarenlang niet gedroomd heb.Als kind had ik de gebruikelijke meisjesdromen zoals superheldin of prinses te worden,dan eens kapster maar verder eigenlijk kon ik me niet voorstellen de leeftijd van mijn ouders te verkrijgen.IK heb mezelf altijd zien sterven op afgrijselijk jonge leeftijd,dat was een vorm van gemakzucht,zo kon ik leven van dag tot dag zonder mij te hoeven bekommeren over studies of andere toestanden.Veel van mijn jeugdvakanties heb ik dus thuis doorgebracht,de gaten in het plafond tellend,muziek beluisterend en schriften vol gedichten volkrabbelend.Pas later (toen ik al werkte) dacht ik er aan om iets te doen in de hulpverlening,ik ben dan maar van de horeca overgeschakeld op een werk op een telefonische klantendienst.Helaas is dit een zeer commercieel gedoe,verkoop dus en dat begint me dermate te vervelen dat ik,ondanks het feit dat ik mijn objectieven feilloos kan halen,mij niet meer inzet en het zit nu eenmaal in mijn persoonlijkheid,dat rusteloze,die hekel aan die monotonie en tegelijk enorme behoefte aan houvast en stabiliteit.Begrijpe wie begrijpen kan,ik heb er een psychiater voor nodig...

Dus met dit in gedachten ga ik vanavond mijn stukje schrijven en posten,als er tenminste weer niet vanalles tussenkomt.Zon en ik zijn experts geworden op vlak van onverwachte gebeurtenissen mee te maken.Zo zijn we gisternamiddag verloren gereden op zoek naar zijn nieuwste werkplek,een reis op de motor van ruim 2 uren,waardoor ik half geradbraakt van de motor gekropen ben en dan nog de berg was (gedver waar komt die weer vandaan?ben nog maar een week aan de slag),de boodschappen en de poets afgewerkt heb om dan te koken,manlief te voederen en dan terug op de motor te klauteren om hem een shortcut te tonen.Gisteravond doodop in bed geklauterd en in slaap gevallen voordat manlief zijn sokken uitgedaan had,waardoor die dan deze morgen onmenselijk vroeg uit de veren was,althans dat denk ik toch...

Zo,ik ga nog een beetje werken,morgen ben ik ook van de partij dus liefste bloggers,lighten up my day met jullie fijne stukjes.Ik verklap jullie mijn toekomstdroom,die trouwens al een stuk in vervulling aan het gaan is,ik ga er echt wel voor.Nuja,you'll see.

Till then geef ik jullie het stukje wijsheid mee dat mijn bureau dagelijks siert:

motivate


 

13:37 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Leuk te zien dat je mijn 'zelf ontworpen' stokje gaat gebruiken, ben benieuwd!!
Supertoffe wijsheid ook, zou het beter op mijn bureau of boven mijn bed zetten/hangen.
Om op je vraag van een tijdje terug te antwoorden, het gaat over een simpele Esprit-jeans, ze blijft eindelijk eens goed in model (voor zolang dat weer duurt) en cheap as hell, olé :)

Gepost door: Nina | 08-02-08

:-) leuk te lezen dat de auteur van één van mijn favoriete blogs mij ook geregeld checkt...ik ga es naar espirit gaan zien.

Gepost door: Peggy | 08-02-08

Ik ben nog eens komen bijlezen. Ik vind dat wel een goeie van dat stokje.
En die wijze uitspraak, mooi.

Gepost door: ambereyes | 14-02-08

De commentaren zijn gesloten.