28-02-08

Sneeuwman is het alleenzijn beu...

16:38 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Work it!sweat it,damned!

Deze week is de week van de kenteringen.Ik kreeg enkele dagen geleden een mailtje van Amber,dat ze op dieet gaat en er nu echt voor gaat,gesterkt door een vriendin,die ook enkele kilootjes wil afvallen.Ik wens ze alvast veel succes en ik heb gezien dat het haar menens is (zie haar stukje deze week).Ikzelf heb diezelfde knoop doorgehakt,zij het wel dat ik niet ga diëten,maar ik ga terug beginnen sporten.Het zal geen makkelijke opstart worden maar ik heb gekozen voor de fitness,die in mijn ogen de meeste apparaten,de beste coaches en de meeste groepslessen heeft.En mijn beide broertjes sporten daar ook,zo haal ik al sportend de familiebanden nog eens aan.Maar ok,die beslissing is er ook niet zomaar gekomen hé.Ik ben werkelijk een beetje verplicht er iets aan te doen,ik had al geschreven in één van mijn eerste stukjes dat ik zwaar over mijn gewicht zat,en ik heb het hier niet over enkele kilootjes maar werkelijk een 30 kilo die er dringend af zou moeten.IK zit inmiddels met artritis op mijn rechterknie en beide enkels.Het is dus al voorbij 5 voor 12 voor mijn arme lijf.Ik heb altijd gezegd dat ik dik zou blijven tot mijn gezondheid zwaar in het gedrang zou komen,wel mensen,het is zo ver,ik kan zelfs niet meer naar de bus sprinten sinds vorige week,mijn benen geven niet meer mee.Ik schaam er me een beetje over maar dat zijn de feiten,ik ga dus begeleid gaan sporten,eenmaal aan het afvallen,zal de artritis zich minder laten voelen en kan ik meer en meer de groepslessen gaan bijwonen,mezelf wat bijschaven,ja ik heb er echt zin in.Zon is laaiend enthousiast want,ondanks het feit dat hij mij zo leren kennen heeft,heeft hij ook moeten merken dat ik elke maand bijkom,dat ik uit mijn kleren begin te springen en alsmaar in slechtere staat geraak.Het wordt zo een beetje een vicieuze cirkel,zo verdik ik waardoor ik minder energie krijg om te bewegen en dan nog meer couch potatoe word en meer verdik,waardoor de belasting op mijn arme gewrichten zwaarder wordt en waardoor ik dus nog minder gemotiveerd raak om te bewegen (schat,ga jij vandaag met Tiamo wandelen?Ik voorzie al moe te zijn vanavond en morgen ook.)Surplus is de depressie die me eind vorig jaar geveld heeft en waarvoor ik nu nog op de antidepressiva rondloop,depressies en passiviteit gaan nu eenmaal perfect samen en vreetaanvallen komen er gratis bij en dan is die gewichtstoename ook weer een feit...Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken,heb een afspraak gemaakt in desbetreffend fitness centrum,had me al op de site geïnformeerd over welk abonnement ik zou nemen en welke dagen ik zou komen trainen en welke dag D-Day zou zijn voor mij.je kan dus stellen dat alles al in kannen en kruiken was voor ik binnenstapte,was een uur te vroeg,had geen overtuiging meer nodig en heb diezelfde avond dus het contract getekend.Dus bij deze mensen:deze sneeuwkoningin gata zich gaan laten conditietrainen,sculpten,vermageren,shapen en daarenboven stopt ze met roken…dit alles vanaf zaterdag aanstaande.Ik voel me raar en zelfs een beetje bang,ik blijf vasthouden aan de rondingen,ze moeten gewoon iets minder,de koningin iets zelfzekerder,de gewrichten iets minder belast…Ik ga 2 dagen in de week (de dinsdag en de donderdagavond rechtsreeks van het werk) en 1 dag in het weekend enkele uurtjes gaan zweten,afzien en volledig natuurlijk endorfines aanmaken,waardoor ik mag ophouden met de antidepressiva,jihaa!Wish me luck,you guys.

 

16:09 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-02-08

my kinky side is in fact a winning side

pussy

 

 

 

 

Ik zie het weer voor mij,de trouwe blogbezoeker leest deze titel,kijkt nog es voor het zekerste na of hij wel bij me,ze snowkwien,is terechtgekomen en niet op de één of andere 18+ blog...nee 't is wel degelijk bij mij.Ook sneeuwkoninginnen hebben kinky kantjes,hoor!Ik denk zelfs dat het de sneeuwkoninginnen eigen is.Om te beginnen heeft deze sneeuwkoningin geen probleem met porno en hoeren,oké ik geef toe dat ik in het eerste jaar met Zon daar wel spel van gemaakt heb,tot ik in alle eerlijkheid beginnen toegeven heb dat ik porno best wel te versmaden vind.Geen dagelijkse behoefte maar af en toe es verstand op nul en puur visueel gaan denken.Vrouwelijk schoon bewonderen,lachen met op en neer wippende siliconen,belachelijk grote mannelijke organen,gebiologeerd toezien op ingewikkelde posities (zo meer van effe pauze duwen en in slow motion verder gaan ten tijde van de video).Ik ga niet gaan beweren dat die dingen de mannen eigen zijn,ik ben op en top vrouw and proud to be.Sexueel dan misschien niet zo vrijgevochten als ik wel zo willen,maar gelukkig in mijn monogame relatie (tot nader order) met Zon,de eerste man met wie ik me voor de rest van mijn leven de sponde zie te delen.

Waar was ik weer gebleven?Ah ja,mijn kinky kantje,hehe,nja dat zou niet staan om dat hier bloot te geven uiteraard.Dat laat ik over aan de dames die daar plezier aan beleven of geld aan verdienen,of beide (in het geval van Hot Marijke dan bvb,en ja ik geloof echt dat ze haar job graag doet).Nu is het eigenlijk over die laatste dat ik het weer es wil hebben.Ik heb meegedaan op haar site met een wedstrijd.Het was namelijk zo dat ik op haar blog de uitdaging onder ogen kreeg om een gepaste slogan te vinden voor op haar site te zetten.Ik was meteen vertrokken met het verzinnen van een gepaste slagzin.Mijne eerste uitvinding was: "Hot Marijke,ik keer bevredigd terug",met een knipoog naar de vroegere slogan van GB.Maar ze meldde me al snel via msn dat dat niet mocht,jammer,vond hem nochtans geslaagd.Dan nog een probeersel die ik zelf net vond aanslaan en dan,na een paar dagen,kwam ik op de proppen met "Hot Marijke,voor elk wat wilds" en die slogan was dus de winnende slogan.De max gewoon,ik heb dus een week lang de toegang tot haar filmpjes en dergelijke op de site,oké ik geef toe,na vanavond zal mijn interesse wel geslonken zijn maar in feite deed ik het voor mijn mannetje hé.Nee het is niet zo dat ik denk dat mijn vent porno nodig heeft maar ik ken hem en ik weet dat hij het wel fijn vindt en hij vindt het al geheel de max dat zijn vrouw daar geen problemen mee heeft.Hijzelf kijkt soms ook toegeeflijk mee als ik de zoveelste powerpoint met grootgeschapen adonissen toegestuurd krijg.Nja, enkel die mannen in real life,die geven hem tenminste de kriebels en op zich is dat voor niks nodig.Nog meer de max voor mij is de kick om het principe dat ik dus die wedstrijd gewonnen heb en iets gewonnen heb waar ik als hetero vrouw (laten we nu wel es eerlijk wezen) niet hetzelfde genot van zal hebben als een bivrouw of een hetero man (in het algemeen eh).Bewijst trouwens nog eens wat ik al wist van de dame in kwestie,Hot marijke is een rechtvaardige madam want puur commercieel gezien zou ze meer te winnen hebben moest ze die code (die denk ik wel voor potentiële klanten een laatste trokje over de streep kan zijn) aan een vent gegeven hebben...maar neen,zij besluit dat mijn slogan de beste is en ze geeft mij de code.Wederom scoort ze punten en ze stond al hoog aangeschreven!

Mijn Zonnekoning is de man van mijn leven,ik kan me niet voorstellen hem ooit beu te worden en ik hou van zijn manier van zijn,zijn warmte,zijn geur en als ik dan eens fantaseer over een andere man,nog zou ik me niet kunnen inbeelden dat fantasme bot te vieren op een ander dan hij.Net zoals ik wel te verwachten heb van hem komende week,als hij enkele dooie uren zal doden met het bekijken van Marijke's hidden webcontent :)$>==

13:48 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-02-08

dreamboy en andere anderen

1164814157-196144330

Woensdagavond eindelijk aangekomen in het station van Gent,tukje gedaan op de trein en aan het wakker worden op mijn gemak onder het genot van een smeulend staafje nicotine terwijl ik aan het wachten was op de bus die me naar huis zou brengen...geen vuiltje aan de lucht,wel een nakende maansverduistering maar ook dat betekende toen niets...tot plots:

Hij:"Hey,jij lijkt vuur te hebben en ik ben mijn briquet vergeten."Pas wakker zijnd,is het altijd een enorme moeite mijn ogen ertoe te bewegen mijn blik te verplaatsen maar de warme mannenstem maakt me wel nieuwsgierig.Eenmaal ik zie wie er glimlachend naast mij staat,stopt heel even alles,het is namelijk droomjongen,dé droomjongen,die die begin deze week,na jaren stille aanbidding van mijn kant,naar mij geglimlacht heeft.Ik diep snel mijn aansteker uit mijn zak (hemeltje lief en ik laat hem niet vallen!),geef hem de aansteker aan (ik wil niet tonen dat mijn handen trillen dus zéker geen vuur geven),hij steekt zijn zelfgerolde sigaret op (man wat is die perfect gerold en dichtgelikt met die goddelijke roze lippen van hem) en geeft hem met een smile terug.Hij zegt iets van:"jij zit ook al lang op dezelfde bus hé maar ik zie je niet elke week."Ik slaag er begot in iets te murmelen over shiften en vroeges en lates,ik ben dankbaar dat het inmiddels vrijwel donker is want ik voel mijn hoofd gloeien,plots voel ik iets branden aan mijn vingers en zie dat mijn sigaret tot verder dan de filter opgerookt is,ik gooi de peuk weg voor hij mijn blik kunnen volgen heeft,mijn ogen schieten plots richting aankomende bus.Ik stotter iets van hij is daar en wacht tot hij op de bus geklommen is om dan de andere kant te kruipen.

Waarom?Simpel,ik heb er jaren over gedaan iemand te leren kennen als Zon,heel mijn leven heb ik verlangd naar een relatie,waar trouw en vertrouwen centraal staan.Nooit heb ik me kunnen inbeelden dat ik verliefd zou kunnen worden op iemand anders dan mijn eigen lief.Oké,ik werd om de haverklap wel eens verliefd,als single.Nooit had ik gedacht dat ik verliefd zou kunnen worden tijdens mijn samenzijn met Zon.Nu weet ik dat de kans zeer groot is en zoals beloofd aan Zon een week ofzo terug,ga ik gevaarlijke mannen dus uit de weg gaan.

Ik ben thuisgekomen en het was alsof hij het wist,hij kuste me vol op de mond en nam me in zijn armen,waardoor ik prompt tranen in de ogen kreeg.Hij had uiteraard niks in de gaten,in feite was hij enkel blij me te zien na een hele dag alleen thuis gezeten te hebben.Het was een gezellig samenzijn die avond en we zijn dan ook vroeg ons bed gaan opzoeken om na een tedere vrijpartij tevreden in slaap te vallen.Het deed er niet meer toe hoeveel droomjongens er nog voorbij gingen komen,ik zou ze wel vakkundig ontwijken,ja dit alles voor mijn relatie,ik mag dan wel stiekem fantaseren maar ik ga niet de kat zijn die bij de melk gezet wordt,nee.Tijdens onze eerste slaap begon echter mijn gsm te sputteren,oproep van Oz,een collega van me,aka goede vriend,intelligent mede-opperwezen,hyperactieve gevoelige gek,womaniser,concertganger pure sang...In een vorig leven was ik verliefd op hem,buiten enkele kortstondige uitspattingkjes is er werkelijk nooit iets gebeurd.Zon schrikt ook wakker en vraagt wie het is,ziet een mannennaam op het schermpje van mijn mobieltje,ik neem op en hoor de klanken van één of ander concert.Ik leg af en zeg dat dit niet de eerste keer is,Zon krijgt een kwaaie rimpel op zijn voorhoofd en vraagt me het verhaal in het kort en eerlijk te doen,wat ik ook doe,zonder in veel detail te treden.Op zijn vraag waarom hij me dan nog belt,moet ik hem het antwoord schuldig blijven.Zon draait me de rug toe en zegt dat we morgen verder kunnen praten,ik barst in een woede aanval uit en zeg dat IK er niet kan aan doen dat iemand me midden in de nacht belt,Zon zegt dat ik te snel te familiair word met mannen.Ik barst,denkend aan mijn ontwijkmanoeuver aan dreamboy,in snikken uit en hakkel dat hij niet weet waar hij het over heeft.Zon hoort nu wel aan mijn gesnik dat het menens is en geen stomme vrouwengril.Hij draait zich om,steekt het nachtlampje aan en neemt me in zijn armen en begint me te troosten.Het komt wel goed,zegt hij,maar ik moet Oz zeggen dat hij mijn nr moet wissen zodat die dingen niet meer voor gaan komen.Na een partijtje verzoenend kussen en een make-up vrijpartij viel mijn allerliefste toch weer in slaap.Ik had uit voorzorg toch maar mijn gsm uitgeschakeld.Maar ik kon de slaap maar niet vatten.Ik heb me losgemaakt uit Zon's stevige omhelzing en ben naar beneden een glas water gaan halen,snakte naar een sigaret en toen ik zat te roken,viel er mij ineens een enorme duisternis op.Ik keek omhoog door de koepel en zag de maan langzaamaan verduisteren...Ik ben blijven zitten om het fenomeen gade te blijven slaan.griezelig eigenlijk,zo een maan die verdwijnt.Ik kreeg er werkelijk de kriebels van.Toen ik er genoeg van had,heb ik me weer in Zons warme omhelzing gewrikt en ben ik in een rusteloze slaap gevallen.Ik werd heen en weer geslingerd tussen de fantasie over droomjongen,de verwensingen aan het adres van Oz en overweldigende liefde voor Zon.

Deze morgen heb ik besloten een bus vroeger te nemen,zodat ik geen risico meer heb op vuurtjes uitdelen aan droomjongens :)$>==

15:03 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-02-08

dreamboy

Zo slecht was het dan ook weer niet aangezien ik uitgerekend op dezelfde bus zat als die beeldschone halfgod,die met één enkele glimlach duidelijk maakte dat hij me wel doorhad.Hoe kan het anders ook?Hij ziet me al 2 jaar op de bus strompelen,meestal met druppelend haar en uitgelopen mascara (je weet wel zo mascara sporen omdat je geknipperd hebt met nog vochtige wimpers).Ik zit net weer aan hem te denken,man wat een knap ding is dat en is het ook weer zo een kosmische flauwe grap dat hij me pas de afgelopen maanden in de gaten krijgt?Al die tijd dat ik hem bewonderend zat aan te staren,hij meestal met een boek (die ik snel opzocht op het internet) of de humo,ik met de Elle,cosmo of een paperback pure sang chicklit,gunde hij me geen blik waardig en nu lachte hji me toe (of uit,wie zal het zeggen?) met zijn gave witte tanden bloot,een hand door zijn losse krullen,zijn afgedragen daimen vest die zo perfect aansloot bij zijn afgewassen jeans,stoppelbaardje,mooie roze mond en één keer liep ik langs hem en rook een lichte muskusgeur vermengd met de geur van tabak rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr...

Uitgerekend vandaag besluit meneer te glimlachen naar mij!Het leven zou heel anders kunnen gelopen hebben zou hij dat es anderhalf jaar eerder gedaan hebben hé.Ik kon niet teruglachen,in feite is het me nu pas ingevallen dat hij naar mij  (of met mij) gelachen heeft.Mijn hart (en libido) heeft een foto gemaakt en ik zal me dat nog lang heugen...hopelijk zit hij vanavond weer op de bus zodat ik tenminste kan teruglachen.Nee,zeg nu niet dat zulke dingen niet mogen omdat ik in een relatie zit.'t is niet omdat je op dieet bent,dat je niet in de kaart mag kijken en af en toe es zin mag hebben in iets anders.Dat laatste voeg ik er zelf aan toe,per slot waarom kijkt een mens anders?

Oh ja,mijn dieet is weer volledig in het water gevallen (of moet ik zeggen de fondue olie?).

18:22 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Kosmisch Complot

kosmis

 

 

 

Ik weet het,het ligt aan mij,ik vertrek niet op tijd want ik word te laat wakker,ik treuzel te lang in de badkamer,Tiamo kakt niet rap genoeg,ik lijk altijd iets te vergeten op het laatste moment...allerhande redenen die mijn geliefde me geeft als uitleg waarom ik er geregeld in slaag te laat te komen.Niks van dit alles is echter waar,het is een kosmisch complot tegen mijn persoon op die dagen.Neem nu gewoon bijvoorbeeld vandaag:ik wàs op tijd opgestaan en heb zelfs in één beweging de slaapkamer verlucht én het bed netjes opengeslagen (wat niet van jou kan gezegd worden hé allerliefste schattebout) zodat we vanavond in een fris verlucht bedje kunen klauteren (tenzij jij natuurlijk tijdens na jouw welverdiend namiddagtukje- je bent er van 2u30 uit dus ben ik niet sarcastisch- vergeet diezelfde handeling uit te voeren).Ik ben opgestaan,de hond uitgelaten (die een vorm van constipatie vertoonde) na mijn douche,ontbeten,voldoende koffie gedronken en ik vond het zelfs niet nodig om me op te maken,zo goed voelde ik me dus!Ik vertrok dus op tijd,echt waar,ik kon er gewoon niet aan doen dat ik de dienstregeling niet van buiten ken en dus enkele minuten te laat aangekomen was aan de bushalte.(ja schat,waarom heb je me geen fiets gekocht voor valentijn?niet dat ik ondankbaar ben voor de fles lekkere parfum maar toegegeven:een fiets - tweedehands- zou je toch goedkoper uitgekomen zijn) waar bleek dat de bus nét weg was.Kan ik dus ook niet aan doen hé.De Lijn moet hun site aanpassen en dan was er file (want iedereen kreeg plots een onweerstaanbare drang om te gaan werken) en kwam de bus enkele minuten later aan aan het station waar de trein die me een half uur vroeger op mijn werk zou afgeleverd hebben,vertrokken was.Bizar toch hoe die treinvertragingen enkel voorkomen op dagen dat ik WEL op tijd ben en nooit (maar echt NOOIT) op dagen dat ik enkele minuten te laat ben...

Dus ja,alleraardigste chef die me zorgelijk aankijkt als ik enkele minuten te laat aangestrompeld kom met een vlekkerig rood gezicht en haar in alle windrichtingen,het was echt een kosmisch complot tegen mij,geloof me nu maar.Hij antwoordt zonder zich om te draaien dat het vreemd is dat die kosmische complotten enkel tegen mij gericht zijn want dat de rest van het team wél op tijd was.Ik weet het en ik zal ooit mijn antwoorden krijgen,for now aanzie ik me gewoon als "the chosen one to fuck one's day up" en log snel in en krijg als eerste klant een hysterisch schreeuwend mens.Aaah,i love this life and I adore this job.

Morgen vertrek ik echt een kwartier eerder nog en echt hé,er gaat weer iets gebeuren.Ik heb glijdende werkuren vandoen,echt dat gaat de kosmische complotten tegengaan.Ik ga mijn chef es een mail sturen...

 

16:05 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-02-08

Little black book

Zondagnamiddag,alle huishoudelijk werk gedaan,hond ligt na de wandeling te snurken voor de verwarming,ik ben aan het anticiperen voor de visite van vanavond,het is nog vroeg in de namiddag...what to do?Aan de regelmatige ademhaling die vanuit de woonkamer klinkt,weet ik dat mijn geliefde Zonnekoning ver weg in dromeland vertoeft...hmm beetje bloggen,beetje warcraften of filmpje kijken misschien?Het is een filmpje geworden,die ik een tijd geleden opgenomen heb.Little black book over een jonge vrouw die op een dag erachter komt dat haar vriendje nog contacten onderhoudt met zijn ex...zonder haar dat te vertellen.Ze gaat verder in haar zoektocht en ontdekt dat hij zowat al zijn exen nog ziet en hoort en ze besluit ze één voor één uit te horen onder het mom dat ze voor haar werk research doet naar het beroep van elk van die vrouwen,ze werkt namelijk mee aan een bekende talkshow.Het einde verklap ik niet,je weet maar nooit dat een geïnteresseerde ziel die film op een dag wil zien en niets is zo knudde of het einde van een film al te kennen vooraleer die begonnen is.

Ik vond het zo herkenbaar dat ik de film in één ruk uitgekeken heb,ikzelf ben namelijk ook een "selfproclaimed Sherlock Holmes" als het op vriendjes aankomt.Eerst en vooral wil ik alles weten over het aantal exen,hoe lang het geleden is allemaal en vooral:waarom het uitgeraakt is.Dan kom ik op het punt waarop ik wil weten of ze nog contact houden en zo ja,waar ze het dan zo al over hebben zodat ik kan weten of er een bedreiging in zit of niet.Horendol werden ze ervan,de voorgangers van Zon,deze laatste ging er geduldig bij zitten en deed me probleemloos alle verhalen uit de doeken.Geen echte bedreiging dus,buiten die ene maar die zit ver weggemoffeld in het verre Afrika,dus ook weer geen zorg...denk ik.Dan zijn er nog de chatcontacten,wie zijn ze,wat doen ze en vooral:waarom worden die gewist en anderen onderhouden?In het begin van onze relatie werden die vragen luidop gesteld.Na een pak discussies en zinloze ruzies,met alle gevolgen vandien,ben ik overgeschakeld op de Sherlock-aanpak.Hoewel die behoorlijk saai geworden is en ik dan ook maar afgehaakt ben.

Het komt dus allemaal neer op vertrouwen,wat een lastige opdracht.Ik heb om te beginnen al met moeite vertrouwen in mezelf,verre van dat ik een ander zou kunnen vertrouwen...het groeit,het komt,het wordt aan stukken gegooid,het herstelt zich langzaam,er komt weer een scheur,verwijten vliegen heen en weer en we zijn weer bij af.Vertrouwen dus.Nu zitten we weer in de fase waarin ik geen reden zie om geen vertrouwen te hebben.Gisteravond bijvoorbeeld zijn we lekker gaan eten met mama en stiefpapa en 't was gezellig,romantisch en ik voelde me weer koning ter rijke.Vandaag etentje thuis gedaan met vrienden,ook weer fijn.Maar ik kan niet garanderen dat het wantrouwen morgen niet weer gaat toeslaan door een neergeslagen blik of gewoon door op te staan met een naargeestig gevoel en dat zorgt voor een reactie bij Zon,natuurlijk.Ik probeer het in stand te houden,het is éné van de pilaren van een gezonde relatie en uiteraard probeer ik te behouden.

Maar na het zien van die film vraag ik me toch af:stel dat Zon zo een "little black book" zou hebben,zou ik me er aan kunnen weerstaan er in te kijken?Ik heb geen vertrouwen in mezelf,vrees ik.Of toch wel?

22:35 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |