07-03-08

no pain no gain

Ik kan het haast niet geloven maar ik ben een mens geworden dat dus graag naar de fitness gaat.Bizar als je je indenkt dat ik het liefste van al mijn leven in vegetatieve toestand doorbreng.Maar het gevoel dat zo een workout sessie geeft achteraf:lang leve de endorfines!Hoewel mijn training heel lichtjes is hoor,maar voor een begin is dat best wel goed.De volgende dag voel ik spieren op plaatsen waarvan ik dacht dat die spierloos waren.Wist je dat het hele lichaam bestaat uit spierweefsel?Wellicht wel,ik had er echt geen benul van maar gezien het feit dat er overal wat tegentrekt als ik een onverwachte (of verwachte laten we nou eerlijk wezen) beweging maak,kan ik enkel besluiten dat ik spieren aan het ontdekken ben,hoewel,in geval van mijn lijf zullen die spieren nu in een ernstige fase van ontkenning zitten en na een gesprek met de spierenpsychiater de confrontatie met mij aangaan en mij er van beschuldigen hen te hebben verwaarloosd en genegeerd.Wel spiertjes,maken jullie zich absoluut geen zorgen,we gaan er aan werken,we gaan jullie es allemaal in werking zetten...weliswaar niet allen tegelijk want we hebben bijvoorbeeld nu de buikspieren die al 2 dagen erstig protesteren als ik rechtsta,ga zitten,lach,hoest of iets te hard inadem.Gevolg van de buikspiergroepsles,in mijn geval een absolute aanrader want alleen geraak ik nog niet tot het volhouden van 10 situps maar in groep word ik ineens wél gemotiveerd om de indruk te geven vol te houden.Ja,ik stond op de loop (lees wandel) band toen de laatste kans werd omgeroepen om ons bij de groepsles te voegen.Ik dacht van:"ok dus ik stop met strompelen en ga lekker zien wat die les inhoudt",ik stop met strompelen in plaats van op de stopknop te duwen en ik schuif achteruit op de loopband.Het was een half slapstickgebeuren want de loopband ging namelijk zo traag dat zelfs een schildpad er van af zou kunnen gesprongen zijn.Ik keek echter eens rond mij om te zien of dat lekker stuk,waar ik elke trainingsbeurt op sta te kijken niet in de buurt was,ok neen,goed zo en spoedde mij naar de kleine zaal om mee te doen met de "crunch time",wat dat ook ging mogen zijn.Bij mijn inschrijving had ik te horen gekregen dat deze training ideaal zou zijn voor mij dus es gaan zien hé....Het bleek dus een groepsbuikspiertraining te zijn,akkoord, ik kon niet mee met de rest maar ik hief dapper mijn schouders van het matje en dat was al oefening genoeg voor mijn verontwaardigde buikspieren.Ik kan niet zeggen dat ik het een half uur volgehouden heb,dan zou ik liegen,ik het merendeel van de tijd op het matje liggen zuchten en puffen en kermen maar de resultaten zijn er wel al een beetje naar want ze laten zich voelen en daarna heb ik me meteen getrakteerd op 2 zalige kwartiertjes sauna,ik had genoeg afgezien.Nu loop ik nog steeds rond met pijn aan de buikspieren (nuja ik wist niet dat er buikspieren rond de maag zaten ook),maar vanavond ga ik de pilates gaan volgen.Heb daar al veel over gehoord en ik ga dat ook es gaan uitproberen.

Ja,mensen,ik kan het eventjes over niks anders hebben dan de trainingen,na een week voel ik al enig effect.Bedankt trouwens voor alle jullie enthousiaste reacties,die hebben me een extra duw in de rug gegeven.Mijn objectief is tegen het einde van het jaar minstens 20 kilo afgevallen te zijn en volgens de personal trainer is dat zonder enige moeite mogelijk.Nuja,heel personal zal zijn training niet meer zijn want hij heeft gisteren zijn prijs bekend gemaakt en ik zag een maand huur voor mijn ogen dansen,terwijl ik al een peperduur fitness abonnement heb.Ik haal mijn tips wel van het internet en van mensen met ervaring,zoals mijn oudste broer bijvoorbeeld,die volledig niet te herkennen is als mijn broer gezien volledig en perfect afgetraind....

Zo ik ga gezond en vol vezels ontbijten en die buikspieren vertellen dat ze nu mogen ophouden comedie te spelen,ze hebben tenslotte nog tot woensdag om zich een beetje te herstellen.Let wel:zo overdreven gezond eet ik nu ook niet hoor,ik heb gisteren enorm genoten van de mosseltjes met frietjes (weliswaar met een rijke knapperige salade erbij).Ah we moeten niet meteen 180° omslaan maar van 1 ding ben ik nu wel overtuigd:leven zoals ik kan nooit gezond zijn,zo veel calorie inname en geen verbranding,dat wordt een mens snel fataal.Ik heb misschien geluk en heb de overduidelijke tekenen aan de wand niet meer kunnen negeren maar ik ben er echt blij om.Ik wil echt niet sterven aan één of andere hartaanval,dichtgeslibde aders,verstikt in mijn eigen lichaamskwabben met doorligwonden en ziekenhuisbacterie omdat mijn voet afgezet is doordat hij door de diabetes volledig zwart geworden is.Een deel ervan is overdreven maar die afgezette voet en die bacterie en die doorligwonden en die aders,nja vrijwel alles,dat was het lot van mijn ene grootmoeder,zo is dat mens aan haar einde gekomen.Let wel,ze was moddervet,deed geen enkele inspanning en was meestal in een slecht hum.Nu snap ik ook beter hoe en waarom,maar als kind heb ik haar echt nooit gemogen.

Moraal van het verhaal,ik doe het niet enkel om er slanker voor te komen,ik ga ook stoppen met roken,niet enkel omwille van de schoonheidspsychosen die ik bij momenten heb,maar gewoon omdat ik ouder wil worden dan 50,niets geeft een mens die zekerheid,maar ik sterf liever plots dan door mijn eigen stomme schuld aan één of andere slepende ziekte,bah!O en ook omdat mijn zelfbeeld inmiddels mooi opgekrikt aan het geraken is,maar dat is het meest logische gevolg :)

10:34 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.