19-03-08

lust versus trouw

Waarom is alles zo ingewikkeld?Waarom voelde ik me gisteravond zo schuldig toen ik Zon als een geslagen hond zag vertrekken naar zijn werk nadat ik hem verteld had op wie ik die crush gehad heb?per slot,ik was eerlijk,ik was veel te eerlijk denk ik.Ik hoef niet zo eerlijk te zijn,after all,hij is ook niet zo goudeerlijk tegen mij maar zijn leugentjes om bestwil aanvaard ik toegeeflijk,niet enkel in de naam van de liefde maar gewoon omdat het kleine dingetjes zijn en als ik over ieder detail zou gaan kibbelen,dan is het vrijwel elke dag ruzie (en weet hij dat ik hem bij momenten es controleer).Been there,done that,never doing it again...nja af en toe es op het onverwachte checken doe ik wel...mag hij tot op heden ook.

Als ik nu zeg dat ik met hem wil trouwen en zijn kinderen wil en met hem oud wil worden en voor de rest van mijn leven enkel hem wil,dan stel ik me geen vragen bij de haalbaarheid hiervan.Je bent maar zo ontrouw als je zelf wil,volgens mij.Ik ben al eens ontrouw geweest in een vorige relatie en dat was een bewuste keuze,dus veronderstel ik ook dat trouw zijn een bewuste keuze is.We worden vrijwel dagelijks blootgesteld aan verleiding maar het is onze eigen vrije keuze om er op in te gaan of niet.Ik kies ervoor om er niet op in te gaan,uit respect voor de afspraak die ik met Zon hierover heb.Hijzelf verbindt zich tot hetzelfde maar woorden zijn enorm snel uitgesproken.Beiden zijn we ons nu pijnlijk bewust van de impact van die woorden,we hebben onze avonturen gehad allebei en op zich kunnen we theoretisch gezien wel trouw blijven...Maar we hebben nu wel allebei te maken gehad met verleidelijke voorstellen van anderen,het één wat uitgesprokener dan het andere...

Gisteravond is mijn Zonnekoning geconfronteerd geweest met de pure rauwe menselijke kant aan mij,de kant die pure rauwe lust herkent en erkent en bekent dat ik die voel.Ik zou onder geen beding iets willen beginnen met dat lekker ding maar was ik ongebonden,dan zou ik me eens verlekkeren op dat stout maar o zo welgevormd lichaam.Zon is aantrekkelijk maar niet in die zin,niet in die mate en gelukkig maar.Ik ben al kapotgeweest van puur verlangen naar diegene die me in de vernieling hielp.Ik beschouw Zon als de liefde van mijn leven maar dat vurig brandend verlangen,waar men in de chicklit over spreekt,voel ik nagenoeg niet.Eerder dat tevreden gevoel dat een mens krijgt na het nuttigen van een gezonde en voedzame lekkere maaltijd.Dat lijkt me dan ook het gezondste.

Wat is nu mijn punt?Wel ik voel me schuldig omdat ik me aangetrokken gevoeld heb tot een andere vent dan Zon.Hoewel ik de menselijke natuur niet onderken,hoewel ik weet dat monogamie enkel een cultureel verschijnsel is maar ik ben ook een product van die cultuur.Ik ben ook een jaloers iemand en zou er niet van willen gedroomd hebben dat mijn allerliefste vreemdgaat.

Ah ik kom er wel uit.For now,ga ik een paar uren sporten...

16:28 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Je hoeft je toch niet schuldig te voelen over iets wat je overkomt? Want is aantrekking niet iets wat je overkomt, iets wat je niet zelf bewust kiest? Wat je daarmee doet, kies je wel bewust, maar op dat vlak heb je juist gehandeld...Sport die schuldgevoelens er dus maar snel uit, ze zijn nergens voor nodig!

Gepost door: Nina | 19-03-08

Nina rules want idd u schuldig voelen is voor niks, nougatbollen, noppes - nodig. Ge moest eens weten hoeveel keer op nen DAG ik mij aangetrokken voel. Ok ja, ik ben single... Maar heb ook al mijn relaties en dito ervaringen gehad, maar in't geval dat ik verkeer ofzo... Is dat geen sikkepit minder, overal waar ik benen met rokjes of spannende broeken of voorgevels of lange haren zie passeren.... maar aaaaaach, ik ben en blijf ook ne vent hé :-)

Gepost door: Cijferkes | 20-03-08

en...!! en zoals ge zelf zegt hé meid, het is onze eigen keuze om erop in te gaan of niet. En dat doe je niet dus strafblad is leeg hé ;-)

Gepost door: Cijferkes | 20-03-08

Best moeilijke keuze Wel, eerlijk of te eerlijk, best moeilijke keuze! K'zou ze niet graag in je plaats maken. Persoonlijk zou er toch ook even een misnoegd lachje kunnnen optreden in dit geval. Al hangt er hem natuurlijk veel van de context van het verhaal af waarin je het vertelt. Vooral dat speelt een grote rol denk ik. Mijn vriendin zou zoiets mogen vertellen, maar ik zou het zeker niet hoeven te weten! Te eerlijk zijn hoeft zeker niet in een relatie, zolang je maar de afgesproken regels niet verbreekt!

Gepost door: Einstein Brain | 21-03-08

De commentaren zijn gesloten.