10-04-08

Bah

Het is weer eens zo een week...Het begon al maandag toen ik te laat opgestaan was en me moest haasten om op tijd te zijn.Oké ik heb het gehaald maar toen ik van de trein stapte,had ik een beetje een raar gevoel.Eenmaal het station bijna uit,viel het me in dat ik mijn sportzak op de trein laten staan had.Hopla,naar de verloren voorwerpen en de arme man telefoontjes laten plegen naar het volgende station.Heb ik bovenaan of onderaan de trein gezeten?Euh,geen idee,ik was al blij dat ik een zitplaats had maar ik denk bovenaan.Middenin of van voor of van achter?Euh...middenin zeker aangezien ik in de centrale hal afgestapt ben...O nee,wacht,ik zat onderaan,ja dat was het onderaan in het midden.De man zucht en zegt dat er nu al iemand in Leuven de trein aan het doorzoeken is bovenaan in het midden...gedver,volgende halte dan maar.Ja,ik ben het nu zeker dat ik onderaan zat maar waar precies,kan ik helaas niet zeggen.Weer een telefoontje naar Aarschot van deze keer en ja hoor,na een klein half uurtje rinkelt de telefoon:de zak is gevonden,weliswaar op het einde van de trein maar wel degelijk onderaan.Een grijs met zwarte sportzak.Ik kan de man wel kussen en spoed me naar de loketten om een ticket naar Aarschot,intussen wel al mijn baas op de hoogte gebracht dat ik wat later zal zijn maar dat ik echt wel moet gaan omdat mijn hele hebben en houden in die zak zit.Gelukkig heb ik bazen die de nood in de noodzaak begrijpen,op een ander zou ik dat niet moeten wagen.Na lang wachten aan de loketten (de automaten zijn allemaal stuk dus het lijkt alsof ineens heel Brussel weg moet met de trein),begint mijn maag onuitstaanbaar te knorren.Ja,was te verwachten:de hele tijd in de geur van verse chocoladebroodjes staan,is nefast voor mijn ternauwernood verworven zelfdicipline.na lang twijfelen en beraadslagen een croissant en een chocoladebroodje gekocht...ai ai dat laat me weinig ruimte meer om goed te eten de rest van de dag maar ik zal me wel aanpassen,dit moet nu eenmaal,nja het moet niet maar ik doe mezelf die toegeving en de broodjes verzadigen en de zenuwen gaan wat liggen.

De stationschef in Aarschot was super,alsook de man bij de verloren voorwerpen in Brussel.Chapeau voor de NMBS,ze mogen dan wel te kampen hebben met vertragingen en bij momenten een slechte communicatie,volgens mij is dat eerder een organisatorisch probleem,het menselijke aspect zit ginder toch wel goed.Ze hebben echt wel moeite gedaan voor uiteindelijk een stomme sportzak.Voor mij mijn hele hebben en houden maar op zich gewoon een sportzak...Nja,ik was onder de indruk.

Dindsdag Dé dag van Het onderzoek.Ik moest naar de radiologie om te laten onderzoeken of mijn eileiders verstopt waren.De details ga ik jullie besparen maar het komt er op neer dat er een vloeistof in de eileiders gespoten wordt en daar foto's van getrokken worden.Hoogst ongemakkelijk,kan ik jullie garanderen en achteraf (uren daarna) redelijk pijnlijk bij momenten,maar doenbaar,althans dat vond ik.Wat ik echter niet doorhad was dat,ondanks het feit dat ik een redelijk hoge pijngrens heb,pijn sowieso ergens kruipt en bij mij is dat in mijn weerstand en mijn energie.Eigenlijk had ik dat kunnen voorzien maar dinsdagnamiddag na het onderzoek heb ik 4 uur geslapen,de nacht van dinsdag op woensdag ook lekker geslapen maar gisteren was ik op zich wat slappekes,slaperig en lichtgeraakt.Het sporten vlotte niet,na een half uur crosstrainen was ik al uitgeput (een activiteit die ik met veel plezier 2 uren kan volhouden),de groepslessen liet ik voor wat ze waren en de gedachte aan buikspieroefeningen joeg me zodanig de stuipen op het lijf dat ik me snel weer op de fiets spoedde,waar ik na minder dan een half uur ook weer de brui aan gaf.De sauna was ontspannend en zalig maar de weg naar huis was wederom ergerlijk met gemiste bussen en lange wachttijden in de kou.

Arme Zon,die thuis nietsvermoedend aan het wachten was,kreeg de volle lading en deze morgen ben ik niet vertrokken naar het werk,wat ook weer frustraties opwekte en die zich uiteraard weer wreekten op mijn arme wederhelft,die het er nu wel moeilijk mee kreeg.Ja,hij weet wel waaraan het gelegen is,hij was erbij bij het onderzoek en hij vond het vreselijk.Nja,het onderzoek op zich was niet vreselijk maar de gevolgen achteraf,ja ze raden aan 2 sterke paracetamols te nemen na afloop maar daar heb ik voor bedankt,ik heb net een paar dagen mottig gelopen en op paracetamol geleefd,moet niet overdrijven.En de antibiotica die ik voorafgaand aan het onderzoek moest innemen,zal ook wel zijn nevenwerkingen hebben.

Toen ik daarnet echter in de spiegel keek,moest ik het mezelf nageven dat ik er echter goed uitzag:gezicht verslankt,mooie teint,de rest van mijn lichaam beter gesculpt,haar mooi gekapt.Ware het niet van die frons die mijn tronie ontsiert,zou ik mezelf zelfs mooi kunnen noemen hebben.Doorzetten ga ik,ik weet dat ik energie uitstraal maar vandaag is toch even een bah-dag,misschien vanavond beter maar nu echt even niet.Ik ga een paar uren terug onder de wol kruipen en hopen dat die zeurende hoofdpijn over gaat,dan nog wat ontgiften met wat ananas en vanavond lekker koken voor mijn arme zonnekoning en als ik mezelf beter voel,kan ik misschien een uurtje gaan sporten,tenslotte heb ik gisteren een uurtje verloren.Maar dat kan ik nu nog niet voorzien,ik voel me op dit moment alsof elke kilo aan mijn lijf te veel is.Zelfs dit stukje schrijven begint me te vermoeien.

Morgen beter,sowieso in grote lijnen beter en mijn eileiders zijn niet verstopt dus ben ik in theorie in staat kinderen te krijgen.Allemaal goed nieuws en fijne vooruitzichten maar vandaag gewoon een beetje bah...

Commentaren

bah terug 't is weekend jong, da's wa anders hé :)

Gepost door: Cijferkes | 11-04-08

Mjah De energieboosts zijn er spijtig genoeg niet altijd. Soms krijg ik het van mezelf wanneer ik te tam ben of te veel slaap nodig blijk te hebben.
Verder.. lachen dat ik niet de enige ben die van die stomme dingen kan vergeten! Waar een mens zijn verstand soms zit hé!

Gepost door: Einstein Brain | 14-04-08

De commentaren zijn gesloten.