27-04-08

Demonia

De fitnesswereld is een wereldje op zich.Je wordt daar niet beoordeeld naar je figuur,leeftijd,inkomen,auto of het feit of je al dan niet modieus gekleed gaat.Nee,in de fitness word je beoordeeld naar je wilskracht.Kom je veel,dan krijg je hun sympathie,toon je echter maar occasioneel je goed gecoiffuurde koppie,dan knikken ze je van ver eens toe.
In het huidige dagelijkse leven wordt zweet aanzien als iets heel vies en hoogst onaangenaam (ah bah,leer deodorant te gebruiken,man!) maar in de fitness is het net omgekeerd:hoe meer je daar zweet,hoe meer respect je daar afdwingt.Zweet is daar een soort statussymbool.

Ik kwam dus gisteren met heel veel status terug in de kleedkamer,na een anderhalf uurtje lichte workout (ik zweette al van in de zon naar de fitness te wandelen want ja,de fiets is alweer eens kapot).Op weg naar mijn kastje passeerde ik een vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd als mij,ik keek naar haar,zij keek naar mij,geen enkele vorm van groet maar plots bekroop er mij een heel benauwd gevoel.Het was net alsof ik een spook gezien had,ze leek toch wel heel sprekend op Demonia,de vriendin die zich enkele jaren geleden van kant gemaakt had?Die vriendin met wie ik een intense band had en met wie het contact plots verbroken was.Op zich is dat laatste niet echt bizar,het was niet de eerste en ook niet de laatste heel intense vriendschap die van de ene dag op de andere stopte bij mij.Eén van mijn ziektebeelden,kan enorm kwetsen maar aangezien we two of a kind waren,deed dat dus geen zeer.

Maar daar stond ze dus,springlevend zich om te kleden.ik passeerde,kreeg kippevel,keek nog eens goed,herkende haar nu wel echt en keek haar aan alsof ik een spook gezien had.Wat zeg ik,keek haar aan?Man ik staarde haar aan,dus ik moest iets zeggen dus vroeg ik haar of ze toevallig niet Demonia was,zij herkende me ook en we zijn aan de praat geraakt.Conclusie na 10 jaar:nothing ever changed,buiten het feit dat zij zich wat lelijker voelt (en seriously dat is ze echt wel niet,ik zou een moord doen voor haar looks) en ik wat kilo's bijgekomen ben.We zullen wel allebei geëvolueerd zijn ergens maar na 10 jaar leek de draad zich zonder probleem opnieuw op te nemen.Nuja,leek want niks is zeker maar eenmaal ik de shock te boven gekomen was,was het verdomde fijn elkaar weer te zien en me te realiseren dat niks verloren was,ze leeft nog en ik wil haar niet meer opnieuw laten vallen want dat stukje ziektebeeld ben ik al te boven gekomen.

Even dacht ik een spook gezien te hebben en toen ik thuiskwam en mijn verhaal deed aan Zon stond die ook even te kijken maar nu zijn we dat te boven en rest me alleen nog de taak mijn vader de bibber doen krijgen want dat slechte nieuws kwam van hem...

 

19:25 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hopelijk hebben jullie elkaar weer gevonden en houdt de vriendschap lang stand!
Soms verlies je elkaar plots uit het oog maar je ziet wel, echte vrienden komen wel terug hé!

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 28-04-08

Ehh??? Waar komt dan dat gerucht vandaan dat ze zichzelf van kant had gemaakt, zoiets zeg je toch niet zonder het echt wel zeker te weten?

Gepost door: Nina | 28-04-08

De commentaren zijn gesloten.