31-05-08

gratis sex?

Ik ging deze middag tijdens de lunchpauze een sigaretje roken (ja ik weet het:ik was gestopt maar ik ben niet zwanger en zodus rook ik tot de volgende inseminatie,basta!).Kom ik buiten uit het gebouw hier en merk ik dat ik mijn aansteker niet bij heb dus ik zie een rokende tiep die wonderwel naar me toe komt,alsof hij mijn nood aan nicotine herkend heeft.Althans dat dacht ik.Die tiep komt aangedrenteld,ik sta nog op de trappen van ons gebouw hier,hij vraagt of ik nederlands spreek,ik zeg uiteraard ja en die vraagt me out of the blue of ik gratis sex met hem wil...

Bon,ik ben niet zo heel snel uit mijn lood te slaan en aangezien ik reeds geruime tijd in de buurt van het noordstation werk,zijn oneerbare voorstellen me niet echt vreemd.Wat me wel vreemd voorkwam,was dat de tiep in kwestie een alledaagse,niet al te misse kerel was die zich daarenboven in perfect nederlands kon uitdrukken,hell hij leek me zelfs een Vlaming.Kijk,ik ben nu zelf wel met een Afrikaan,maar van die gasten kan je verwachten benaderd te worden.Ik ga niet veralgemenen want mijn eigen schatje is fel in cyberland maar in real life iets terughoudener maar ik beschouw hem eerder als een uitzondering.

Hoe heb ik gereageerd?Nuja,zoals wel kan verwacht worden van mij.Ik heb eerst een vuurtje gevraagd,mijn sigaret aangestoken,inmiddels om mij heen spiedend naar die verborgen camera.Dan gevraagd hoe hij er toe kwam dat een vrouw die uit een kantoor komt,zin zou hebben in sex met een wildvreemde op klaarlichte dag.Hij antwoordde gewoon dat zoiets voorheen al gelukt was en dat hij nu gewoon weer probeerde.Oké klonk aanvaardbaar,misschien komt het omdat ik zelf halfgek ben maar elk mens leest dagelijks meer van de pot gerukte onzin dan hij aankan.De tiep leek echter nog niet overtuigd dus bedankte ik voor het aanbod en zei dat ik een relatie heb en dat het me niet aan sex ontbreekt.Hij leek het begrepen te hebben.Nu werd ik wel nieuwsgierig dus vroeg ik hem of hij dat geregeld deed,zo vrouwen aanspreken.Blijkbaar enkel als de kriebel er was.Op de vraag waarom hij zich gewoon geen lief zocht,voor het gemak,antwoordde hij dat dat niet hetzelfde was.Oké dat heb ik nog gehoord en niet iedereen denkt op dezelfde manier als ik,ik persoonlijk vind dat sex beter wordt naarmate een koppel langer samen blijft.Uiteraard moet er inzet aan te pas komen maar het wordt mettertijd dieper,intenser,mooier.

Kijk,ik ben niet preuts maar...hoewel ik nog steeds verwacht dat er een grap mee gemoeid was,vond ik de ontmoeting van vandaag de meeste frappante van dit jaar tot nog toe.Ikzelf zou niet kunnen ingaan op zo een voorstel,niet dat ik geen onenighters gehad heb maar dat was toch allemaal meer ingekaderd met een suikerzoet randje.Nu ben ik dan wel geen voorstander van hypocrisie maar zo gewoon een voorstel tot sex aan een wildvreemde doen,vind ik wat aan het haar getrokken.Wel eerlijk en oprecht,ik kan niet zeggen dat de tiep een klootzak is.

Bon de tiep droop het zich af,ik heb hem nochtans voorgesteld om naar de hoeren te gaan,bedoel het noordstation is vlakbij en ik heb desnoods nog het nr van Hot Marijke,zou hij wat kwaliteit wensen (want eigenlijk stel ik me liever gelijk met een luxehoer dan een noordstationhoer aan 40 euro per beurt,ik denk dat ons Marijke er 150 vraagt maar dat ben ik niet zeker).Ik keek hem na,al rokend en zag hem nog vrouwen aanspreken.Uiteraard ging geen een de discussie aan met hem en geen enkele ging mee met hem.Toch wens ik hem geluk in zijn zoektocht maar ik vrees ervoor.Wel niet mis dat ding,was ik nog vrijgezel geweest en had hij het beter ingekaderd,was ik meegeweest.Maarja,da's makkelijk gezegd hé,we zijn nu eenmaal later en ik ben geen vrijgezel meer.En een onenighter is zelden zo ervaren dat hij weet wat ik wil,blijf ik bij.

30-05-08

Making babies

negatief

Alle moodswings en hormoonschommelingen ten spijt,Zon heeft een maandje voor niets enkele grijze haren bijgekregen.Een maandlang opgefokt van de hormonen,kunstmatige inseminatie,stoppen met roken,water ophouden en zo goed als uit mijn nieuwe schoenen springen.'s nachts hoogdringend plassen (trouw elke nacht) en 's morgens slechtgehumeurd gelopen,om ook maar te zwijgen over het schommelend libido...maar gisteravond het telefoontje dat dit alles in het niets deed verzinken.Het is negatief....

Vreemd maar ik ben niet echt gedeprimeerd want ik weet dat dit nog maar het begin is maar natuurlijk vinden we het jammer.Wat hadden we graag het kinderbedje al opgezet in onze slaapkamer,wat waren we graag een baby uitzet gaan kopen,wat waren we vol bijde verwachting.Hoe snel sloeg ons enthousiasme over in teleurstelling.Maar gelukkig zijn we twee en voelt het goed om samen verslagen aan tafel te zitten,in stilte de afwas te doen.Beiden te dwalen door ons o zo kleine huis dat ineens zo groot lijkt (misschien was dat mijn perceptie omdat ik me ineens zo klein voelde) elkaar tegen te komen en elkaar dié blik toe te werpen,die blik die alles zegt.Op zo een moment schieten woorden even te kort en betuttelen we elkaar niet met de woorden die we tot vervelens toe van anderen gaan horen.Bij elkaar hebben we geen last van medeleven,waarom zouden we,we voelen het allebei op ons eigen manier maar daarom niet minder.Op zo een momenten besef ik waarom het net dié vent is waarmee ik verder wil en kan en een gezin wil stichten.Hij weet precies hoe hij zich moet gedragen,want hij gedraagt zich natuurlijk en zo bevalt het me.

We vergeten de afgelopen ruzie,plots raakt alles gerelativeerd,zelfs het vooruitzicht van weer dezelfde mallemolen te doorlopen,lijkt niet meer zo afschrikwekkend.Ik voel me lichtelijk teleurgesteld maar meer dan ooit voel ik de ruggesteun van mijn Zonnekoning.Het uit zich in de kleinste dingen zoals in zijn blik wanneer hij 's avonds van zijn werk terugkomt,in de wijn die we beiden gedronken hebben,in zijn hand die hij slapend op mijn heup laat rusten,die me tegen hem aantrekt.Ik weet dat hij er zich niet van bewust is want zijn ademhaling is langzaam en regelmatig.Maar deze nacht kon mij niks meer gebeuren,ik voelde me veilig en bschermd maar vooral:graag gezien en dat is meer waard dan duizend positieve zwangerschapstests.

Ik weet niet hoe lang ik me zo zal blijven voelen,but it sure feels good!De nieuwe afspraken zijn gemaakt in de fertiliteit,dus ooit zal het wel eens lukken.Ik ben er vrij zeker van...maar wanneer,dat blijft de vraag.

27-05-08

wentel...teef...wentelteven en andere tsjeven

Hoe het met me gaat?Formidabel en afgrijselijk tegelijk,dank je wel.Toch fijn dat je langsgewipt bent om te zien wat er nieuws is in mijn leven maar er is niets speciaals aan de gang.Buiten die plotse afkeer die ik gekregen heb van alles wat sigaretten aangaat,vorige week stuur ik Zon in allerijl naar de apotheek om nicotinekauwgom te gaan halen,prop er 's avonds één van in mijn mond,loop intussen rond met de bijsluiter en op het moment dat ik aankom op de alinea

08:53 Gepost door P. in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-05-08

Memories...

Ik weet het,ik word geacht me elke dag even hard te wentelen in mijn gelukzalige koppelroes.Ik moet elke dag op mijn blote knietjes de lieve heer danken dat ik 's morgens niet meer alleen in bed wakker moet worden door het geluid van één van mijn wekkers.Ik word verondersteld elke avond dolgelukkig te zijn omdat ik niet meer hoef thuis te komen in een huis dat hetzelfde ligt zoals ik het achtergelaten heb.De kleine onvolmaaktheden moet ik met de mantel der liefde bedekken en me zo min mogelijk opwinden en al geheel niet vitten op kleinigheden.Geen eenpersoonsgerechten meer,geen noodzakelijke klantentrouw in de plaatselijke pitta-pizza en frietaangelegenheden maar gezellig samen koken,eten en afwassen.Dat ik er bij verdik,bedekken we met warme mantel der liefde,eveneens het feit dat ik geregeld 's morgens wakker word door gesnurk of een verdwaalde elleboog in mijn zij of in mijn gezicht en dat ik soms 's avonds thuiskom en dat mijn huis erbij ligt alsof het net een bezoekje gekregen heeft van de orkaan Katrina.Neeneen,kom we gaan niet barsten,we houden ons glazuurlaagje intact,we willen toch niet weer...Nee stop nee natuurlijk gaan we niet weer...want anders gaan we weer moeten...en dan die wekelijkse bezoekjes aan...neeneen we zitten in een andere etappe in ons leven.We gaan nu voor de harmonie,voor het geluk,voor de liefde en vooral:voor het kind!Per slot van rekening zijn al die kleine ergernissen niks in vergelijking met de andere zijde van de medaille,met dat single bestaan...Hoewel...

Ik zal het nooit luidop durven zeggen want merendeel van de tijd ben ik heel gelukkig met mijn koppelleventje maar soms ben ik het toch es grondig beu,dat gesnurk,die rommel,die sigarettenrook in mijn neusgaten terwijl ik lig te slapen,die verantwoording...Misschien is het vooral dat laatste.Als single ging en stond ik waar ik wilde,wanneer ik wilde,hoe lang ik wilde.Nu wordt mijn gaan en staan besproken en overwogen.Niet zo extreem als het overkomt maar ik zou bijvoorbeeld vanavond graag eens gewoon niet naar huis gaan en gewoon blijven "hangen" waar het me hangbaar lijkt.Hoewel ik dat zelf niet zou kunnen tolereren van Zon.Want in werkelijkheid,noem een kat een drama,ben ik over het algemeen wel diegene die ten aller tijden wil weten waar hij was,met wie,hoe lang en wat ze gedaan hebben,wat hij nog gaat willen doen en met wie en waarom en hoe lang en wanneer thuis.Voel ik me verstikt door mijn eigen verstikking die ik rond de keel van Zon span?pas op,hij pikt het en antwoordt geduldig op al mijn vragen zonder zich nog langer te ergeren aan die vragen,hij is het inmiddels gewoon.

Misschien heb ik gewoon te weinig geslapen (want Zon lag te snurken en opeens kreeg ik zijn elleboog in mijn linkeroog en deze morgen kreeg ik mijn linkerlens niet in) en voel me in een rothumeur en heb er de pest in.Misschien ben ik gelukkiger dan ik zelf vermoed want ik zou voor geen geld van de wereld nog willen ruilen voor dat single bestaan.En toch herinner ik me vooral nu de eindeloze nachten,dansen met Sneeuw,drinken,lachen,roken en gaten in dagen slapen.Ik ben toch wel blij dat ik dat gehad heb...

22-05-08

je hoef me niet te zeggen hoe ik leven moet

Ik kan het niet laten,het is zo fout dat het goed is maar het is weer zo een liedje dat de hele dag door mijn hoofd zingt en wederom word ik er heel vrolijk van.ja,ik weet het,ik post de laatste tijd minder tekst maar meer muziek en foto's.vind ik tegenwoordig fijner maar niks zegt dat dit zo gaat blijven.Dus bij deze een streepje muziek en wat voor muziek!

Voor de dertigers onder ons:remember our childhood?

Let vooral op de kledij van de achtergrondzangeresjes en de enorme snor van de presentator.Wat het liedje zelf betreft:wie het schoentje past,trekke het aan.haha!

14:32 Gepost door P. in Muziek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: leven, liedje, tekstfout, muziek |  Facebook |

17-05-08

raindrops keep falling on my head...

Een streepje muziek om deze zaterdag op het werk te beginnen.Ik kwam buiten met mijn fiets en de bui begon pas aan te zwellen,eenmaal goed en wel onderweg,was het goed aan het plensen.Mijn hele wezen is doornat,niks heeft me kunnen beschermen maar het voelde fantastisch,de malse regendruppels overal op mijn lichaam,extra doortrappen om geen kou te krijgen,mensen rondom mij die me vanuit hun auto's aanstaren en me inwendig gek verklaren dat ik zo hevig grijnzend en uitbundig zingend op de fiets rondspetter.

Ah ik heb dan wel niet de wilde vrijpartij gekregen waar ik zin in had (vermoeide Zonnekoning) gisteravond maar dat hindert mijn hum niet (hoewel het de eerste "vanavond niet schat" was in ons anderhalf jaar oude relatie,ergens vind ik dat scary maar daar freak ik wel eens een andere dag over).Ik ben de trotse mede-eigenares ons mijn allereerste eigen barbequestel,die Zon een hele namiddag in elkaar zitten steken heeft.Mijn hormonen kalmeren zich dus enigszins bij de gedachte aan vanavond,wanneer we samen onze nieuwe aanwinst gaan inwijden tijdens onze eerste barbeque (onder het genot van een glaasje alcoholvrije schuimwijn,'t is de gedachte die telt) ,als de regengoden ons welgezind zijn.Ah ja en natuurlijk ook bij de belofte van mijn Zonnekoning dat hij mijn gemis van deze nacht ruimschoots zal goedmaken.

In the meantime laat ik jullie meegenieten van het liedje dat ik deze morgen op weg naar het station op de fiets uit volle borst aan het zingen was,tot grote verbazing van de meeste passanten:

Raindrops keep falling on my head
And just like the guy whose feet are too big for his bed
Nothin seems to fit
Those raindrops are falling on my head, they keep falling

So I just did me some talkin to the sun
And I said I didnt like the way he got things done
Sleepin on the job
Those raindrops are falling on my, head they keep falling

But theres one thing I know
The blues he sends to meet me wont defeat me
It wont be long till happiness steps up to greet me

Raindrops keep falling on my head
But that doesnt mean my eyes will soon be turnin red
Cryings not for me
Cause Im never gonna stop the rain by complainin
Because Im free
Nothings worrying me.