02-06-08

Het Ja (maar) - woord

Het begint te naderen,ik kan er niet meer om heen lopen.Van zodra de papierwinkel in orde gekomen is,komt hét onvermijdelijk,weglopen zal geen mogelijkheid meer zijn.Een gebeurtenis die de meesten vervult met een gevoel van welbehagen en diegenen die vrijgezellig zijn doen verlangen,bezorgt mij de kriebels en maakt me misselijk.Doodsbang ben ik bij momenten bij de gedachte aan dat evenement dat mijn Zonnekoning doet stralen.En het gruwelijke is dat we zonder dat boterbriefje nog verder van huis staan dan we nu doen en dat mijn zonnekoning nog eens een overtuigd (zondige) christen (pilaarbijter) is die heel zijn leven (hij of zijn familie?) gedroomd heeft van een echtelijke verbintenis (hij weet niet waaraan hij begint,het is wel met mij hé dat hij wil trouwen,de zot!).

Hij beweert dat het een relatie stabiliseert.Ik zeg dat we op 3 maand weer kunnen scheiden.Hij beweert dat het meer diepgang geeft aan de relatie,ik zeg dat een huwelijk een instituut is die voorbijgestreefd is.Hij zegt dat hij al heel zijn leven willen trouwen heeft.Ik zeg dat ik te veel scheidingen meegemaakt heb in mijn leven:nonkels en tantes,neven en nichten,mijn eigen ouders,vrienden,mijn eigen broer,ikzelf...ja verdomme,ikzelf heb erin geloofd en het is in mijn gezicht ontploft.Ik kan niet meer geloven,ik zal het doen,ik ga trouwen maar ik vertrouw het zaakje niet.Ik zie mezelf als een veertigjarige alleenstaande moeder na het ontdekken van de affaires van mijn man,die er dan vandoor gegaan is met een eenentwintigjarig (véél strakker en welgevormder) model van mijn soort en ik die achterblijf als oud schroot,mezelf verwijtend dat ik te naief geweest ben te blijven geloven in de liefde.

Zonnekoning kijkt teleurgesteld neer op zijn handen op tafel,zo een antwoord had hij niet verwacht van mij.Dat ik moeite had met vertrouwen en dat iedere chatvriendin (hoe verdomde onschuldig ook) een mogelijke bedreiging voor onze relatie blijkt,nam hij voor lief op de dagen dat hij er mee om kon (op de andere maken we laaiend ruzie om dan passioneel bij te leggen,ik verdenk er ons van er om te doen).Maar dat ik niet meer geloof in het huwelijk vindt hij erg,heel erg zelfs.Hij drukt het niet uit maar ik voel het aan zijn blik die in mijn rug brandt als ik opsta om de hond uit te laten.Iets later staan we samen te spetteren en te lachen in de badkamer voor het naar bed gaan.

Het gaat in grote lijnen best wel goed tussen ons,ik heb geen enkele reden om te vrezen voor dit huwelijk maar ik krijg er de kriebels van.Anderzijds romantiseer ik wel de weg naar dat altaar en die prachtige jurk en dat feest en nja de hele cinema hé maar de betekenis van het huwelijk ontgaat mij volledig.

In bed voel ik zijn warme lichaam tegen mij terwijl ik in mijn slaaproes wegzink.In een vlaag van (ja wat eigenlijk,zinsverbijstering,verliefdheid,liefde,overdosis postcoïtale endorfines?nja dat laatste zal het wel zijn mezelf kennende) druk ik me dichter tegen hem aan en zeg dat ik geen geschiktere vent zou kunnen vinden met wie ik zou kunnen trouwen en dat ik graag met hem de rest van mijn leven doorbreng met de hele trouw en toestanden en dat ik het allemaal soms erger voorstel dan het is.Met andere woorden:kom schat,we prikken een datum en we doen het gewoon.Screw die klootzak van vroeger en al die kloterijen van scheidingen rond ons.hell,ons buren gaan ook trouwen en zij hebben een heel gepast versje op hun uitnodiging gedrukt.Hiermee sluit ik af.

          

Het is wat het is                                                                 

            Het is onzin zegt de rede

            Het is wat het is zegt de liefde

            Het is ongeluk zegt de berekening

            Het is niets dan pijn zegt de angst

            Het is uitzichtloos zegt het inzicht

            Het is wat het is zegt de liefde

            Het is belachelijk zegt de trots

            Het is lichtzinnig zegt de voorzichtigheid

            Het is onmogelijk zegt de ervaring

            Het is wat het is zegt de liefde

Commentaren

How how, gaat het echt concreet worden dan??

Gepost door: Nina | 03-06-08

yes i do het is inderdaad concreter aan het worden met de dag.hoewel ik blijf zeggen dat dat boterbriefje voor mij niet hoeft.Maar in de liefde doe je nu eenmaal toegevingen,hij is het er mee eens samen te leven met huisdieren,terwijl hij gruwelt van haartjes...onder andere dan.

Gepost door: Peggy | 03-06-08

De commentaren zijn gesloten.