29-06-08

trouwfeesten

Ik ben erachter waarom ik vroeger allergisch was voor trouwfeesten!Trouwerijen trekken andere trouwlustigen aan of erger nog:ze trekken ook diegenen aan die reeds getrouwd zijn en dan de vergelijking kunnen trekken met hun eigen trouwerij.Als vrijgezelle vrouw valt daar bitter weinig op te rapen want de aantrekkelijke mannen die een praatje met je komen slaan,worden snel weer meegevoerd door hun verloofde of vrouw,die je dan met een krengerig vergenoegzamd lachje duidelijk maakt dat dit exemplaar nu eenmaal al ingenomen is en je verder mag gaan met je zoektocht.Erger dan de koppels zijn echter de overgebleven vrijgezelle dertigers die aanvankelijk niet durven naar je toe komen tot ze na een paar liters bier (uiteraard) plots het lef hervonden hebben om je aan te spreken en tegen je aan gaan hangen,waardoor je je zelf ergens moet vasthouden of je vliegt al ineens tegen de stenen aan (misschien is dat wel hun bedoeling maar ze beseffen wellicht niet dat de meeste vrijgezelle dames al wat ervaring hebben en wellicht al een teleurstelling te verwerken gehad hebben na het buitenwippen van een dronken rambofiguur,waarna ze dan maar overgaan tot de trouwe man in de nachtkast),ook al ben je zelf robuuster dan hem maar soit.De vrijgezelle mannen zijn serieus in de minderheid,de vrijgezelle vrouwen die al een trouwerij achter de rug hebben,zijn slimmer geweest en blijven oftewel heel discreet over hun vrijgezelle staat of ze veinzen zich snel een vriendje iets voor de trouwerij,die toevallig die dag onoverkomelijk ziek is of moet werken.

Maar dit jaar was het anders,dit jaar verscheen ik echter met mijn Zonnekoning aan mijn zijde op het trouwfeest van onze buren.Oké we waren enkele luttele uurtjes (3 uur na de openingsdans) te laat toegekomen,waardoor alle ogen ineens op ons gericht waren.Daarnaast vroeg iedereen (die blijkbaar iedereen kende daar) zich af wie wij eigenlijk waren.Maar het was fijn om tegen mijn Zonnekoning aangedrukt te zitten en te kijken naar de dansende mensen en de tafelzittende mensen en te raden wie met wie was en wie dronken geraakt was en wie familie was en dan natuurlijk het onvermijdelijke:wie vrijgezel was.Bizar maar we zagen echt geen enkele vrijgezelle vrouw.

Dit kan 2 dingen zeggen:of in onze generatie zijn er meer vrijgezelle mannen dan vrijgezelle vrouwen of de vrijgezelle vrouwen weten gewoon beter en gaan gewoon niet naar trouwerijen.

Trouwerijen zijn gewoon koppeldingen,voor vrijgezellen zijn ze meestal veel te frustrerend.De trouwers moeten echter ook inzien dat ze hun alcoholische vrijgezelle vrienden niet moeten gaan proberen koppelen aan hun cynische vrijgezelle vriendinnen,dat loopt nooit goed af.Vrijgezelle vrouwen gaan of beter in groep of blijven gewoon beter wijselijk thuis of zetten zelf de bloemetjes buiten.In geval van onvermijdelijke trouwerijen (zoals beste vriendinnen en familie),neem je oftewel ene adembenemende homovriend mee (dé bescherming tegen de bierbuikende vrijgezelle dertigers) of de beste vriendin (gedeelde smart is halve smart).

Ik ga daaraan denken als ik mijn eigen uitnodigingen verstuur...

20-06-08

gestolen moment

Een vleugje erotiek

in een overvolle eetzaal

een iets te luide lach

een paar blikken die boekdelen spreken.

Geen brok door de keel te krijgen

een feestmaal op mijn bord

smeulend verlangen in mijn schoot.

Voorzichtig geflirt op veilige afstand

tot ik me ineens gloeiend excuseer.

Verfrissing verstoord door een gestolen aanraking

ik wil wel meer

maar ik moet terug naar de gelagzaal

en dit moment overlaten aan het toeval

in de naam van de monogamie

intussen koud eten op mijn overvolle bord

en onverklaarbare apetijt

afgesloten met een berg chocolade

maar ik ben tenminste braaf geweest.

Tiamo spreekt

...en ze krabt mij achter mijn oren,die ik naar gewoonte achteruitleg op het moment van haar vertrek en vraagt me flink te zijn vandaag.Ik probeer nog een laatste keer zielig te kijken in de hoop dat ze me toch gaat meenemen,daar waar ze naartoe gaat.Daar waar er allemaal verschillende geuren zijn zodat ik eigenlijk nooit echt weet waar ze precies allemaal gezeten heeft.Een bepaalde mengeling van geuren komt van de trein,waar ze me al verscheidene malen op meegenomen heeft.Ik persoonlijk vind reizen heel fijn,al die voorbijflitsende dingen,gelegen op een comfortabele zetel en al die mensen die me willen aanraken en strelen.Mijn vrouwtje is dan altijd zo trots omwille van mijn goed en schattig gedrag....ik snap dus nog steeds niet waarom ik niet mag mee gaan werken.

Trouwens,aangenaam,mijn naam is Tiamo,ik ben de bewaakster van de Sneeuwkoningin,trouwe viervoeter en occasionele lawaaimaakster.Mijn vrouwtje heeft op dit moment weinig inspiratie,ze klaagt over hormoonschommelingen en slaapt veel.Soms begint ze spontaan te huilen,op andere momenten staat ze te dansen in de woonkamer en vergezel ik haar en spiring ik rond op mijn 2 achterpoten,waardoor ze vrijwel altijd de slappe lach krijgt.Soms voel ik aan dat ze triest is en zit ze gewoon voor zich uit te staren met tranen in de ogen.Op dat moment word ik ook triest en lik haar handen,waardoor ze in snikken uitbarst en mij hard vastneemt.Persoonlijk ben ik daar zo geen voorstander van,van dat geknuffel maar als ze zich dan zo slecht voelt,dan laat ik haar begaan en lik haar gezicht tot ze zich al proestend wegtrekt,want eigenlijk vindt ze dat een beetje vies...

Ik ben één van de weinige honden die zichzelf enige waardigheid aangemeten heeft en dus bijgevolg zonder leiband kan rondlopen.Baasje en vrouwtje dragen de lijn in hun zakken mee,in geval we een blauwgeklede dame of heer tegenkomen,soms vergezeld door bijzonder antipathieke viervoeters die,natuurlijk, aan de lijn hangen en zelfs meestal gemuilkorfd lopen.Soms,als ik iets eetbaars van 't straat opgepikt heb en ze er niet in geslaagd is het uit mijn muil te prutsen (ik ben er intussen in gespecialiseerd geraakt mijn prooi opgegeten te krijgen vooraleer ik met mijn korte staartje tussen mijn benen naar haar toe strompel om haar duidelijk te maken dat het me spijt,dit laatste echter tot ik een volgend brokje lekkers tegenkom)foetert vrouwtje tegen mij dat ze mij ook gaat muilkorven maar dan vertoon ik wat typisch goed gedrag (liefst in het openbaar) en raakt ze zo trots en vertederd dat ze me gewoon mijn gang laat gaan.Ah mensen zijn zo gemakkelijk.

Baasje is cool,hij neemt me,net als vrouwtje geregeld mee boodschappen doen en hij gaat soms ook met mij lopen.Maar eerlijk gezegd vind ik dat niet zo heel fijn want dan ga ik sprinten,kan hij me niet bijhouden en begint hij na een paar meters te zweten en te hijgen en geeft hij na amper een kilometer op.Dan moet ik wel even op mijn tellen passen want dan zou hij durven gaan snauwen.Vrouwtje heeft eens lachend gereageerd toen ze ons met de fiets achterna kwam en zei dan dat hij soms eens last heeft van zijn ego.Ik weet niet wat een ego is maar ik weet wel dat ik sowieso liever naast een fiets loop in plaats van naast een lopend mens,die zijn nooit snel genoeg naar mijn zin.ik heb trouwens ook een eigen huisdier,namelijk een kat!Ik ben haar samen met het vrouwtje bij de dokter gaan halen (ze was,net zoals ik,een weesje die een thuis zocht.maar zij had was dan nog eens volledig overhoop gereden op het kruispunt hier wat verderop en nooit opgehaald),ik heb haar onmiddelijk thuis vertroeteld en verwend,iets wat zij,als kat,eerst wat bizar vond maar aangezien ze,net als ikzelf,een aandachtsfreak is,liet ze zich snel genoeg mijn aandacht welgevallen.Baasje heeft het niet zo voor mijn kat wegens te aanhankelijk.ik heb dat ook opgemerkt dus hou ik mijn afstand.

Nu,de laatste tijd is er het één en ander aan het veranderen in ons huis,het lijkt erop dat er elk jaar iets verandert eigenlijk.Waar ik vorig jaar moest wennen aan het baasje (terwijl het daarvoor enkel vrouwtje en ik en de katten waren),mocht ik na een paar maanden niet meer boven naast het bed van het vrouwtje slapen maar hier beneden en kreeg het vrouwtje ruzie met de mens van mijn vriendinnen naast de deur,waardoor ik hen bijna nooit meer zie en dus al mijn affectie aan de kat geef,hoewel zij mijn gestoei niet altijd zo op prijs stelt.Nee,nu lopen mijn mensen enorm veel te praten over de baby.Ik heb nog nooit in mijn leven een baby gezien,denk ik.Kan er iemand mij eens uitleggen wat een baby is?Vrouwtje vooral praat enorm veel tegen mij over de komst van de baby,soms huilt ze als ze erover praat,maar meestal vraagt ze mij lief te zijn voor de baby.Al dat gepraat over de baby maar ik zie geen baby,op een dag kwam vrouwtje binnen met een grote doos met dingen die ze aan de tv aansloot,maar dat was achteraf geen baby maar een playstation,dan later was die grote doos een barbecue.Een paar weken geleden deden ze weer heel opgewonden en kwamen ze weer terug met een nog grotere doos maar dat bleek een computer te zijn.Ik denk dat zo een baby iets bijzonders moet zijn want volgende week moet mijn sofa ruimen om plaats te maken voor het wiegje voor de baby.Baasje heeft dat beslist,vrouwtje is tegen want de baby moet nog komen maar baasje is vastbesloten.Ik mag wel mijn 3 manden houden én mijn kussens en we zijn al verschillende keren naar de dierenwinkel geweest hondehokken (voor buiten,waar ik wel graag vertoef,er gebeurt daar zo vanalles maar het is absoluut niet doenbaar als het koud is en regent) gaan passen en mijn keuze is al gevallen op een ruim warm hok waar mijn eten en mijn kussen binnen kunnen.maar ik krijg het pas als de baby er is...

Zo,ik ga jullie nu laten want mijn Vrouwtje gaat thuiskomen en ik ga doen alsof ik de hele dag braaf geweest ben en een dutje doen.Veel pootjes en tot ziens,lieve lezers!

16:21 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-06-08

Spoken

De hormoonbehandeling heeft deze cyclus een andere bijwerking voor mij in petto gehouden.Nu heb ik niet zozeer last van stemmingswisselingen dan wel van vermoeidheid.Ik kom de dag niet door zonder oftewel een dutje te doen (maar da's niet zo eenvoudig op een werkdag als deze) of 's avonds onnatuurlijk vroeg voor mijn doen in mijn bed te kruipen.Het laatste is in mijn geval wel het meest aangewezen en zo geschiedde het eergister en gisteravond.Ware het niet dat zo een levenswijze rechtsreeks indruist tegen mijn manier van leven en zich wreekt en wel op een manier die me er van zal weerhouden er een gewoonte van te maken voor 10u te gaan slapen.

Ik werd wakker,merkte dat ik veel te laat wakker was,voelde me echter nog steeds moe,nam mezelf voor toch wat vitamines en extra caffeïne binnen te nemen en strompelde de trap af.Beneden alle lichten aan,koffie maken,broodjes in de oven,toilet,Tiamo uitlaten,kortom de ochtendlijke routine tot ik ineens merkte dat het buiten verdomde donker was.Hoewel het gisteren nog klaar was een uur vroeger...zou ik dan toch...?Es zien naar binnen,Tiamo koekje gegeven en es op de klok in de keuken gekeken en verdraaid,het was geen 7u15 maar 1u15!Daar stond ik dus,met een kop koffie en een ginsengtablet in mijn handen,mijn broodjes in de oven en mijn hond al uitgelaten klaarwakker midden op de nacht.Wat doe je dan hé?Zonnekoning werkte nachtshiften deze week dus die kon ik niet gaan wakkermaken voor wat nachtelijke passie.Tiamo lag inmiddels weer in haar sofa te slapen,Drama was nergens te bespeuren en ik...nja ik ging na mijn kop koffie dan maar douchen en anderhalf uur gamen (thank God for this hobby),rookte uit pure frustratie een sigaret en ging slapen.

Om half 6 word ik echter bruusk uit mijn dromen gerukt door het welbekende deuntje dat altijd speelde toen Sneeuwkoning belde,ik rek me uit naar de telefoon en wou opnemen...Ho maar wacht,Sneeuw belt temidden van de nacht na maandenlang niks meer van hem gehoord te hebben én hij heeft nog eens het lef mij te bellen temidden van de nacht?Voor hetzelfde geld ligt Zon naast mij en krijg ik miserie voor een gedane zaak (zie geval met Oz,en die was nog bijlange geen Sneeuwkoning).Ik zet mijn telefoontje af en slaap verder,weliswaar droom ik frustrerende dromen over Sneeuw en heb ik bij het wakkerworden geen Zon naast mij om te omhelzen en geen armen om mij in te koesteren.Enkel Drama miauwt me toe en ik neem haar vast en knuffel haar innig (o zo verboden in ons bed).

Later op de trein stuur ik volgend berichtje naar Sneeuw:

Er was een tijd waarin ik nachtelijke telefoontjes charmant vond,hoewel ik niet zo van die telefoontjes kreeg aangezien ik bij de bende was op dat soort uren.Nu echter liggen de zaken anders en slaap ik op zulke uren en dat naast iemand die op een bepaald uur op moet om te gaan werken en die het echt niet charmant vindt opgebeld te worden.Ik evenmin.Als je me wil bellen,graag maar doe dat op deftige uren.Ben echt niet meer dezelfde als toen.groetjes peg

Uiteraard geen reactie gekregen.

Wat zou hij voelen bij het lezen van dit berichtje?ik was alleszins duidelijk.Zou hij zoete cocktails gedronken hebben of een geur of een glimp opgevangen hebben die hem aan mij herinnerde?Liep hij ook door onze oude uitgaansbuurt en kon hij niet anders dan aan mij denken.Mist hij mij?Is het voorbij met zijn vriendinnetje?

Allemaal geen gezonde vragen,ik weet het maar ik zou zo graag weten wat er gezegd zou geweest zijn tijdens dat telefoontje.Geen twijfel mogelijk dat hij stomdronken was toen hij mijn nr opgediept heeft.Was hij alleen of in de kliek waarmee we samen uitgingen?

Anyhow,ik hoop dat hij me mist.

Ik hoop dat ik ooit ga stoppen hem te missen.

Maar ik hou echt van Zon en zou voor geen geld van de wereld Zon inruilen voor Sneeuw.

Begrijpe wie begrijpen kan....

Voortplanten en andere gedrochten

We zaten in de wachtzaal van de fertiliteit en probeerden kalm te blijven.Zon zat half slapend,half verveeld rond zich te kijken.Ik was begonnen met het oplossen van het kruiswoordraadsel in de krant die ik gekocht had om de 3 uur wachttijd te doden.3 uur wachttijd,akkoord we hadden naar huis kunnen sjezen maar dan riskeerden we te laat te komen en we wilden toch niet te laat zijn voor onze eigen inseminatie.Tweede keer,minder vertrouwen in het zaakje.Wat vorige maand nog speciaal en orrigineel was,is nu bijna een routinezaak geworden.Er is natuurlijk wel hoop maar die staat nagenoeg op een heel laag pitje.Wij geloven niet dat we geholpen gaan zijn bij een kunstmatige inseminatie.Ik word al genoeg natuurlijk geïnsemineerd,dank je!Maar ik onderga het omdat het de opstap is naar IVF.Ah ja,bijzonder pijnlijk is het niet,een mens went zelfs aan de gevolgen van de hormonen (zo lang niemand het zich waagt te reppen over mijn huidige gewichtstoename).We keken rond en zagen dat we bijlange na niet het enige koppel waren,wat een boel mensen zaten er rond ons.Het ene koppel wat ouder dan het andere,het ene koppel wat verder afgeschoven van elkaar dan het andere,sommigen al met kind in de wachtzaal,anderen jaloers aan het zien naar de mama die al spelend met dochtertje de wachttijd doodde,het ene koppel na het andere werd afgeroepen en telkens had ik zin te zeggen "succes" als de dame in kwestie me passeerde.Maar er hing een sfeer van saamhorigheid in de hele wachtzaal,niemand praatte eigenlijk met de ander,iedereen beperkte zich tot eigen partner/kinderen/zichzelf (nee dat was ik dus).Misschien lag het aan mijn perceptie maar toen ik de zaal zo rondkeek,zag ik een paar ogen net hetzelfde doen.Wat is dat toch met die onvervulde kinderwensen?Hoe komt het eigenlijk dat er zo veel zijn?Er zaten koppels in de zaal die veel jonger waren dan Zon en ik.En als we luisteren naar de mensen rondom ons,dan horen we toch ook verhalen van mensen die er jaren over doen om zwanger te raken.Er zijn er dan ook die afkomen met verhalen van "ah bij ons ging dat vanzelf,we keken nog maar naar elkaar en ik was zwanger" grrrrrrr!Hoewel het volslagen onverantwoord lijkt om nog kinderen op deze rotwereld te zetten,blijft de drang naar kinderen aanwezig.We hebben beiden een bijna ondraaglijke kinderwens.Ik kan het niet meer aanzien,die verlangende blik in Zons ogen als hij kijkt naar een kind.Het zal wel komen,het komt wel in orde,een kind kost geld,we zouden beter genieten van de tijd die ons tweetjes samen nog toebedeeld  is.Allemaal argumenten waar we geen reet aan hebben.We need to reproduce en daarmee basta!De wereld zal het geweten hebben.Ik,de grootste voorstander van geboortebeperking,wil me voortplanten en wel meteen.Typisch ik,maar dit is geen bevlieging,op zich heb ik het altijd al geweten,ik moest gewoon de juiste vent tegenkomen.De juiste vent denk ik nu gevonden te hebben.Ik ben er vrij zeker van,de juiste vent is diegene die mij neen doet zeggen als de foute vent een bericht stuurt (nu net terwijl ik dit stukje aan het tikken ben) om te vragen om nog eens af te spreken,hoewel hij weet dat ik verloofd ben en aan kindjes begonnen ben.Een stout pretty young thing,waar ik me in mijn vrijgezelle jaren met plezier enkele keren aan gelaafd heb.Zoete herinneringen,bittere nasmaak als ik denk aan al die avonden dat ik thuis alleen zat op hem te wachten,rillend van verlangen,grommend van de honger,terwijl hij zich op de één of andere technofuif volgoot met alles wat maar toxisch was en alles achternaliep wat een rok kon dragen...en mij vergat te bellen om te zeggen dat hij niet langskwam.Nuja,op zich dus geen verrassing waarom ik voorstander was van geboortebeperking,wie zou zich met zo iemand willen voortplanten?Nee,we gaan ervoor.Dat smsje was nu net het duwtje dat ik nodig had in mijn rug.Op zich zou ik al het voorgaande moeten wissen maar ah,je hebt stemmingswisselingen of niet hé en ik ben heel blij dat mijn teerbeminde Neo,mijn schandalig jong vriendje,mij er nog eens aan herinnerd heeft dat mijn stokoude zon onvervangbaar is en de in mijn ogen ideale vader voor mijn kroost.We gaan ervoor,we roken weer niet meer en we mijden allerhande rauwe toestanden en we blijven kalm en zo evenwichtig mogelijk...tot nader order...

09-06-08

smeltende sneeuw

ik reed door onze oude uitgaansbuurt

en ik dacht aan jou.

Ik passeerde ons stamcafeetje

en ik dacht aan ons.

Wat waren we magisch samen

en iedereen keek ons na.

Of beeldde ik me dat in

en keek enkel jij mij na?

Ik dronk dit weekend een zoete cocktail

en ik dacht aan jou.

Ik klonk en keek in zijn ogen

en zag daar mijn verlangen naar jou

Of beeldde ik me dat in

en zag ik zijn verlangen naar mij?

Ik sliep met hem en droomde van jou

van ons stamcafeetje in onze uitgaansbuurt

van nachten vol magie en zoete cocktails

van ogen de brandden van verlangen.

Van ochtenden vol desillusie.

Maar ik werd wakker naast hem

en hij kuste me teder

en ineens wist ik het

hij geeft me wat jij me nooit kon bieden,

mijn liefste meester van illusies,

hij geeft mij geen inbeelding

hij is mijn werkelijkheid.

 

03-06-08

I AM THIN AND GORGEOUS!

13:23 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |