22-07-08

de vlucht

De regen spat op mijn wangen die roodaangelopen zijn en ze blijft harder lopen dan goed voor haar is maar we weten allebei dat we het even nodig hebben.We hijgen en zweten tesamen,soms kijken we eens opzij naar elkaar,nuja,ik schuin naar beneden en zij schuin naar boven.After all rent zij naast mijn fiets.Soms vertraagt ze even als wil ze even uitrusten maar stilstaan doet ze weinig of nooit.Doet ze het wel,dan is het maar om heel even te snuffelen aan een markering van een andere hond of om zelf haar poot op te heffen.We hebben onze eigen taal ontwikkeld,een niet uitgesproken taal,eerder een soort lichaamstaal gemengd met een paar woorden van mijn kant,zij weet op welke manier ze moet kijken en blaffen om mij iets duidelijk te maken.Normaalgesproken hebben we beiden een gloeiende hekel aan regen en krijgt men er ons met geen stokken door,tenzij het écht nodig is en dan maken we nog dat we zo snel mogelijk binnen zijn.Maar vandaag is de regen een soort stimulans om verder te gaan en sneller te gaan.Ik weet dat ze weet dat ik voel hoe sterk zij aanvoelt hoe ik me voel.Een leiband hebben we niet nodig,het onding zit wel in mijn zakken voor het geval dat er een agent langskomt.De band die we hebben gaat verder dan de langste leiband en bindt ons meer dan eender welk keten.Die band is één van de fundamenten van onze baas-hond relatie (of is het omgekeerd?).

Ik heb geen zin om al naar huis te gaan en zij wordt wat moe dus gaan we een beetje schuilen.Ze blijft echter niet lang zitten en begint weer zenuwachtig heen en weer te trippelen zodat ik ook weer onrustig word en zij nog onrustiger,dus steek ik die sigaret niet aan en spring weer op mijn fiets,zij kwispelt en rent weer zo snel ze kan mee.Dit is het mooiste moment van ons leven tesamen,denk ik zo.Op dit eigenste moment voel ik me perfect gelukkig en het moment dat ik me dat realiseer,besef ik ook waarom ik me zo gelukkig voel.Ik heb namelijk gedurende het afgelopen uur niet gedacht aan mijn kinderwens,mijn twijfelende zonnekoning,de instabiliteit in mijn relatie (of zit die in mijn hoofd want zon doet weer heel normaal maar ik vertrouw het zaakje niet) en daardoor de dreiging tot instabiliteit in mijn leven en dus ook weer de dreiging van een nakende depressie met al zijn gevolgen vandien...spoken in mijn hoofd dus en typisch natuurlijk dat ik er niet aan denk en me dan zit vrolijk te maken over het feit dat ik er niet aan denk en lap...daar zijn ze weer,mijn spoken...Maar Tiamo krijgt het ook zwaar en gaat ook trager lopen,zo traag zelfs dat ik ferm moet afremmen,maar als ik stop om haar te laten uitblazen,kijkt ze me aan als wil ze zeggen "wat is jouw probleem?".

Eenmaal thuisgekomen,kus ik Zon goeiedag,hij ziet er blij uit ons te zien en vraagt hoe het was.Ik geef Tiamo vers water en een koekje en vertel hem over de fijne rit.Hij vertelt over de auto's die hij op internet gevonden heeften toont me de modellen maar niets kan tippen aan die die we gister gevonden hebben en waar we voor gebeld hebben.We hebben een goed buikgevoel bij deze aankoop.Ik vraag hem of deze gezamelijke aankoop een keerpunt is in onze relatie,hij zegt dat hij zoiets niet van de ene dag op de andere kan zeggen maar dat hij wel dat gevoel heeft.Alles lijkt af te hangen van het feit of ik al dan niet snel zwanger ga worden,zo lijkt het.IK krijg het benauwd en ga even liggen.Tot mijn verbazing val ik in een diepe urenlange slaap.Als ik wakker word,voel ik een pijnlijke bol op mijn bovenlip,Zon merkt het ook op als ik naar beneden kom en voegt er onmiddelijk aan toed at ik dus degelijk moet eten en dat het tijd wordt en dat hij honger krijgt.Ik stuur hem naar de videotheek om een volgend seizoen sex and the city terwijl ik kook.We eten samen en doen de afwas en weer krijg ik dat geborgen gevoel en ik zie dat hij zich ook weer wat minder opgelaten voelt.

Heb ik die koortsblaas van pure vermoeidheid en komt die vermoeidheid van al dat piekeren of mag ik hopen?Voor al mijn vragen zal tijd raad brengen...

Commentaren

Koortsblaasjes Dus jij bent ook ebsmet met dit hatelijke virus? Ik krijg ze ook bij :stress, net niet ziek worden, iemand die er net eentje heeft, te droge lippen, ezn..
Zeer evrvelend, maar meestal wil eht toch zeggen dat ik niet goed in mijn vel zit.

Als ik je zo lees, dan valt me jouw twijfel op. Ik begeef me hier op gladijs hoor en wil me niet opdringen of jouw eeuwige SNEEUWtoorn opwekken, maar het feit dat je twijfelt, dat is toch een teken aan de wand.
Dat kan een teken zijn dat er iets mis is (ook al is eht slechts in jouw hoofd) en dan moet dat opgelost raken. Van wat ik lees, lijkt het mij dat jouw ZON niet voldoende bevestigt. Maar dan ga jij nu misschien wel in de verdediging dat het aan jou ligt door altijd bevestiging te vragen.

Moeilijk om een oordeel te vellen over andermans relatie. Je doet hiermee dus uiteraard wat je wil.

Maar en dit zeg ik geheel uit eigen ervaring: ik denk dat je het moet WETEN. Ik WIST het bij mijn man van de eerste seconde dat hij de ware was. En bij mijn ex heb ik altijd getwijfeld, reden waarom ie uitiendelijk ook mijn ex werd. En omdat we over zoveel zaken anders dachten en andere prioriteiten hadden.

Ik weet dat niet iedereen zo vlug weet of iemand bij hem/haar past, maar ik enk dat je nu wel op een crucuial punt zit dat het heel duidelijk moet zijn. Kindjes maken is een bewuste keuze voor ons, dus dan moet je het ook doen met de juiste persoon.

Gepost door: Mom to be | 23-07-08

Er kan in een relatie volgens mij altijd wel eens twijfel optreden. Dit betekent daarom niet dat de relatie voorbij is.
Wel ben ik het ermee eens dat een kind een belangrijke keuze is in je leven. Wil jij die keuze maken terwijl er twijfel is in je relatie? Verdient een kind niet in een stabiele relatie terecht te komen? Ik bedoel hiermee zeker niet dat Zon en jij geen recht hebben op een kind, jawel hoor evenveel als iemand anders. Maar zoals Mom zegt zou je er eerst niet eens duidelijk erover spreken met Zon. Hij zegt zelf dat hij niet van de ene op de andere dag zomaar kan beslissen of alles weer goed zit tussen jullie; is de tijd dan rijp voor een kindje? Ik weet dat je nu gaat zeggen dat zijn biologische klok luid en razendsnel aan het tikken is. Maar je zit zoals mom zegt op een cruciaal punt.

Gepost door: Bokje | 25-07-08

De commentaren zijn gesloten.