24-07-08

Angstaanval

Na een hele tijd te proberen,kom ik eindelijk te slapen.Mijn hele lichaam ligt zwaar door op de matras,ik kan voelen hoe het donsdeken me volledig omvat.Ah ja,het is veel te warm om nu met een donsdeken op te liggen en ik zal het me morgenvroeg wel beklagen maar het voelt zo vertrouwd aan dat de warmte me even niet deert en ik zink weg...Ineens word ik wakker met een schok door het geluid van de bureaustoel beneden die verrolt,een heel specifiek geluid.Ik voel mijn nekharen omhoog komen en lig bevroren in mijn bed,een deel van mij ligt nog in slaap,het andere deel in mij is alert met de ogen wijd open maar mijn ledematen weigeren dienst.Mijn lichaam wil zich niet oprichten en gaan kijken wat er scheelt.Het is niet zo zeer een kwestie van niet willen maar eerder van niet kunnen,mijn lijf weigert echt wel alle dienst.Wie nu beneden zit,kan me nu hulpeloos in bed treffen,mij afmaken wordt een eenvoudige zaak.Een simpele rake klap of schot.Of zou hij het anders doen en mij doen wensen naar een snelle dood.Weer een geluid en nu ben ik het zeker,er is hier iemand in huis,ik heb de achterdeur open laten staan,binnenkomen was een kleine moeite en ze hebben gewoon geduldig gewacht tot ze Zons motor niet meer voor de deur zagen staan.After all,een vrouw alleen is een makkelijke prooi.Ik voel koude druppels over mijn ruggegraat glijden en ik denk zachte voetstappen te horen op de trap en ik beeld me in op te staan,het nachtkastje op te pakken,naar de trap te gaan en daar klaar te gaan staan in het donker en op het moment dat die lugubere figuur naar boven komt,het nachtkastje op hem te gooien.Onmiddelijk uitgeschakeld!Dat zou eens iets zijn...maar ik merk niet dat ik terug in slaap aan het sukkelen ben en ik zal me deze angstaanval niet herinneren tot 's namiddags tijdens de lunchpauze.Zelfs 's morgens in de badkamer merk ik op dat ik ferm gezweet heb en nood heb aan een douche.

Ik heb deze nacht voor het eerst in jaren een angstaanval gehad in de fase waar ik het zwakst ben,de fase waar mijn geest alert is maar mijn lichaam slaapt,waardoor het dienst weigert,wat de angstaanval alleen maar versterkt...

12:41 Gepost door P. | Permalink | Commentaren (3) | Tags: anstaanval |  Facebook |

Commentaren

O jee... nog nooit meegemaakt, zoiets. Maar ziet er zeer akelig uit! En je dan niets herinneren tot na de middag... strange, zo'n aanval.

Btw: uhu, ik heb enige stijl ja, als ik naar de GF ga ;o)

Gepost door: Lentesneeuw | 24-07-08

Aha, dat is een soort angstaanval die ik nog nooit meegemaakt heb, één van de weinigen waarschijnlijk :) Misschien ga ik me deze ook maar eens aanschaffen, ik ben mijn oude toch al een tijdje beu :)

Gepost door: Nina | 25-07-08

hallo,

ik heb hetzelfde... alleen heb ik het enkel als ik net in bed lig en nog niet slaap, alhoewel mijn lichaam op dat moment ook volledig verstijfd... het is altijd hetzelfde: een scenario waarin ik meestal op gruwelijke wijze 1 van mijn dierbaren verlies of dat er mezelf iets overkomt.
ik heb bijna een heel jaar zonder algemene angstgevoelens gezeten met uitzondering van een enkele aanval, waar ik vrij snel van bekomen was, maar nu heb ik een nieuwe vriend en na een paar weken slaat de angst, de mist plots weer ongelooflijk hard toe :(
mijn gezond verstand haalt het momenteel niet meer van die gevoelens en ik haat het!

:(

Gepost door: Liesje | 08-04-09

De commentaren zijn gesloten.