29-07-08

Verweesd

Vroeger kon ik veranderen van gevoel van het ene moment op het andere,verwerken deed ik moeiteloos en ik sprong in gedachten en gevoelens constant van de hak op de tak.Was ik op een bepaald moment boos of verdrietig,dan kon dat op een volgend ogenblik gewoon achter mij laten en van hum veranderen.Dat was het werkelijke begin van mijn stemmingswisselingen,denk ik.Niet kunnen beslissen hoe ik me eigenlijk voelde en dat ging verder tot het niet echt hebben van een eigen mening maar constant stukjes en brokjes op te nemen van de anderen rondom mij.Beviel er mij een eigenschap aan iemand,dan ging ik die gewoon kopiëren.Aangezien ik geen diepgaande contacten aanging,werd ik alom gewaardeerd om mijn spitsvondigheid,die ik wel bezat maar die ik toch verborg onder hetgene ik van anderen overgenomen had.En gaandegeweg werd ik ouder en ging ik de confrontatie met mezelf nog veel verder uit de weg,zo ver zelfs dat ik mezelf kwijtraakte in mijn eerste huwelijk,waar ik enkel een slap aftreksel was van wat mijn vrienden kenden als persoon Peggy,ah wisten zij veel dat de werkelijke persoon Peggy door haar eigen onzekerheid bleef bij een tiep die haar vernederde en waar ze zich volledig aan onderwierp.Heel die relatie is 1 grote smeekbede geweest van mij aan hem om alsjeblief bij mij te blijven.De werkelijke vraag was om van mij te houden,maar het is echt wel zo dat een mens eerst  van zichzelf moet houden vooraleer iemand anders dat kan doen.mensen die zichzelf niet graag zien gaan volledig op in de relatie met de persoon die ze bijna obsessief graag zien en waar ze werkelijk voor door het vuur gaan.Het onevenwicht in zulke relaties is heel duidelijk en zo lopen er veel rond.Leren houden van jezelf is de sleutel en dan verdorie niet loslaten,hoe moeilijk ook.Allemaal makkelijk te zeggen in theorie maar in de praktijk draait het anders uit.

In het begin van mijn blog heb ik gezegd dat mijn leven een aaneenschakeling is van foute beslissingen en verkeerde besluiten.Ook op het moment dat ik mijn blog begon,begonnen Zon en ik aan een nieuw hoofdstuk in onze relatie na een hele zware crisis.De hoop dat alles zou gaan veranderen was enorm groot,het vertrouwen aan het groeien.Helaas is vertrouwen een eigenschap die ik niet bezit,zeker niet na de crisis die we deze winter,voor het opstarten van het blog beleefd hebben.Maar telkens ik voor een belangrijk besluit kom in mijn leven heb ik het even moeilijk.Ook al doet elke beslissing me groeien en evolueren,het betekent altijd een afscheid.

Wie me kent,weet waarover ik het heb.Wie me niet kent,zal ik het uitleggen.Ik moet kiezen tussen de veilige of de gevaarlijke oplossing.De veilige oplossing is eigenlijk weer single worden en een hele tijd single blijven.Terug Beer opzoeken en hem de aandacht en affectie geven die hij echt verdient.De consequenties accepteren en misschien wel nooit kinderen krijgen.Of de uitdaging aangaan en mijn twijfels overwinnen,zwanger raken en mijn leven wijden aan mijn kind(eren).De kinderwens is gekomen op het moment dat ik zeker was dat ik het alleen zou aankunnen.

Gisteren heb ik het mooiste gehoord wat een vrouw kan horen als ze in behandeling is in de fertiliteit.IK ben volkomen in staat kinderen te krijgen,IK heb geen probleem en ik ben ingestort want de spanning van al die afgelopen weken,de zware last van het schuldgevoel dat Zon op mijn schouders gelegd heeft,viel ineens van mij af.

Ik hou echt van mijn Zonnekoning maar op dit eigenste moment ben ik echt wel furieus op hem om mij de verantwoordelijkheid te geven over ons tot op heden kinderloos bestaan en te overwegen mij daarvoor te verlaten.Op dit moment neem ik hem veel dingen kwalijk maar da's de eerste kwaadheid die wel gaat liggen maar dit is een zware klap geweest.

Ik doe alsof ik ziek aan het worden ben en de uitingen van affectie naar hem toe zijn gemeend maar met een bittere nasmaak...

15:08 Gepost door P. in Liefde | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Het is hier weer intens Ik begrijp je. Ik denk zelfs dat wij beiden een zeer denigrerende ex hebebn overleefd. Vandaar dat ik dit dus herken.
Het enige verschil is dat jij terug vrijgezel worden als een 'veilige' keuze benoemt. Voor mij is een breuk een nachtmerrie. Tot mijn scha en schande moet ik bekennen dat ik sinds mijn 18 ononderbroken een relatie heb gehad. Ik KAN niet alleen zijn/blijven. Langs de andere kant begrijp ik ook zeer zeker dat het een groot risico is o aan kinderen te beginnen. Inderdaad: das een sprong in het diepe en het is en levenslange verantwoordelijkheid die je zal delen met Zon. In die zin is het misshcien makkelijker om hard weg te lopen en gewoon weer je eigen ding te doen.

Het beste neiuws ooit vind ik dat alles goed is met je, dat je perfect kindjes kan krijgen. ZAAALIG om te horen, vermoed ik! HOERA!!!

Is er dan iets mis met Zon ofzo?

Gepost door: Mom to be | 29-07-08

Je kwaadheid is te begrijpen... maar je hebt de capaciteit om de situatie objectief te bekijken, zo even je eigen gevoelens en die van Zon te analyseren, en dus niet in 't wilde weg je emoties rond te gooien. Dat vind ik nu zo goed aan jou!
Toch... ik leef mee met hoe je je nu voelt. Courage meid! En die kindjes, die komen er anyway anyhow, toch?

Gepost door: Lentesneeuw | 29-07-08

jah @mom:ik ben vrijwel heel mijn leven single geweest dus dat ken ik.Een relatie is echter een vreemd en beangstigend iets.

@Lentesneeuw:ik heb hier wel al zitten janken,denken aan weggaan bij zon,hem intens graag zien,hem verafschuwen en dan maar dit stukje neergetokkeld om overzicht te krijgen op de situatie.op zich is dit blog gewoon een soort gecensureerde versie van mijn vroegere dagboek,maar veel interessanter want het is openbaar en de reacties werpen bij momenten een heel ander licht op de zaak.

Gepost door: Peggy | 29-07-08

Check your mail ... :o)

Gepost door: Stekelbeesje | 30-07-08

stemmingswisselingen Hm... D. zegt dat dat hetgene is wat hem mateloos stoort aan mij. En inderdaad, ik ben een stemmingswisselaar. Ik denk misschien zelfs op het manisch/depressieve af. En dat obsessief houden van, jaja, ook zeer bekend. Geen zelfvertrouwen en van mezelf houden. Jaja ook zeer bekend. Maar dat is sinds ik weg ben van Platsmoel. Daar voelde ik me dan weer wel goed in mijn eigen vel, alleen niet in de relatie ... zucht!

Gepost door: Chaoot | 06-08-08

De commentaren zijn gesloten.