10-08-08

Accidents and compliments

Mijn weekje verlof zit erop en ik heb vrijwel niks gedaan van alle zaken die ik vooropgesteld had voor deze week.Ik ging mijn huis een grondige poetsbeurt geven en herstellen van de nervous breakdown die in mij aan het spoken was maar van zodra ik die ovenwonnen had,lag er al een andere te loeren.Het was wel volkomen mijn eigen schuld,dat wel maar ah,dat is vrijwel alles in mijn leven.Zoals ik zei van in het begin "Mijn leven wordt gekenmerkt door foute beslissingen en knotsgekke toestanden,waardoor ik soms eens volledig doorsla...of is dat nu omgekeerd?".Wel,ik ben er nogmaals in geslaagd mijn levensmotto eer aan te doen.

Dinsdag,tweede dag verlof,besluit Zon om zijn rijkunsten wat bij te schaven.Je moet namelijk weten dat Zon géén rijkunsten bezit en enkel wat basis meegekregen heeft van iemand die zelf rijlessen nodig heeft.Dus vertrekken we samen met de auto en doet Zon een verkeerd manoeuver en rijdt in op de voordeur van de overbuur.Na veel rondgebel vinden we toch een schrijnwerker,die de deur onmiddelijk wil komen maken en blijven we gewoon over met een beetje een financiële kater.

Zon gaat werken en samen met een vriendin besluit ik ook te leren rijden en aangezien het makkelijker en praktischer is te leren rijden met de hare (servostuur),zetten we vrolijk aan met de hare.In al onze opwinding wachten we niet maar vertrekken we meteen en bij het draaien,rij ik een afsluiting in en kom tot stilstand tegen een boom.Ai...Mijn eerste reflex was:ah de verzekering dekt zoiets wel maar er waren echt wel veel te veel getuigen en we konden zo niet vertellen dat zij dus zelf reed.

Dan maar bellen naar een vriend van haar om de auto uit de sparren te trekken en de schade aan de wagen eens op te nemen.de neus is helemaal ingedeuk en de gaspedaal ingetrapt...maar hij start wel nog en rijdt wel nog...zit gewoon beetje vast...Ik voel me verdoofd,kijk constant naar vriendins ingedeukte auto en begin me af te vragen ten eerste hoeveel dit gaat kosten en ten tweede:hoe ik dat aan Zon uitgelegd ga krijgen.De vriend komt ter plaatse en trekt de auto uit zijn benarde situatie en schat de kosten van de reparaties op ongeveer de prijs die mijn eigen auto gekost heeft.Hij zegt dat het nog meevalt en dat de vitale stukken niet geraakt zijn en dat de stukken wel voor een prijsje vervangen zullen raken tegen een vriendenprijsje,dat hij ergens wel een goeie vriend heeft die monteur is...maar dit alles passeert me een beetje en ik denk alleen aan de prijs die deze grap me gaat kosten en dan vooral aan Zon,aan wie ik dit hier ga moeten uitleggen.We gaan naar huis en ik wacht met schrik in het hart de thuiskomst van Zon af.

Eenmaal hij thuis is,nemen vriendin,ik en hem plaats aan tafel en gooi ik er alles uit.Hij wordt stil maar zegt dat het erger had gekunnen,dat we wel een financiële kater gaan overhouden aan deze dag maar dat het belangrijkste is dat niemand gewond is en dat vriendin niet kwaad is omdat haar auto in de prak ligt.Mij vraagt hij wel waarom ik hem niet op voorhand gezegd heb dat ik zou gaan rijden en dat argument blijft doorzinderen en komt pas echt tot ontploffing de volgende dag,wanneer de eigenaar van de afsluiting me contacteert en me doodleuk vertelt dat de kosten voor de afsluiting even hoog gaan als de kosten die ik aan de auto ga hebben en dan verdwijnt even de grond van onder mijn voeten.IK ga naar Zon om hem om raad te vragen maar ook bij hem is er geen grond meer om op te steunen,we gaan alle mogelijkheden af en geen ene lijkt de goede.De nacht die daar op volgt,is er ene van slapeloosheid en verzuchtingen en de volgende morgen biedt ook geen soelaas en we zijn doodmoe en ten einde raad als vriendin langskomt met het goede nieuws dat ten eerste die afluiting voor een kwart van de prijs gerepareerd kan worden door haar oom en dat de buurman (die nu toch wel heel toevallig automechanicien is) de stukken aan de auto wil zetten wat ons ook weer serieus uitpaart.Ik verlies het volledig en sta gewoon in mijn deuropening te huilen,al bij al zal het een dure grap worden maar betaalbaar en alles samen is onze auto nog niet waard!

Het is nu zondagvoormiddag,het accident is dinsdag gebeurd en nu pas voel ik me in staat er over te praten zonder in snikken uit te barsten.Door al dat gebeurde ben ik zelfs mijn controle in de fertiliteit vergeten en moet ik maandag dus bellen om mij daarvoor te excuseren.Ah wie weet,krijgen we geen geluk bij het ongeluk...

Er zijn mensen die denken dat ik minder moet zagen en piekeren en meer moet leven,wel ik leef echt wel,anders had ik er allang een eind aan gemaakt en deze week heeft het echt gelokt maar die verkeerde beslissingen altijd hé...Praat niet over slepende ziektes of verlies van familieleden want dat zijn zaken die riskeren alle andere dingen te minimaliseren.Ik heb heel mijn leven geprobeerd van te relativeren en het enige waar dat toe geleid heeft,is een serieus laag gevoel van eigenwaarde.Ik heb al verschillende pogingen gedaan om gewoon te leven maar geef toe,er zijn maar weinig mensen die daar echt eerlijk in slagen.Mijn stiefvader is 15 jaar terug zijn oudste zoon kwijtgeraakt in een auto ongeluk.Denk je nu echt dat hij redeneert dat een mens gewoon moet leven?Wees vrij van te denken en te reageren maar let op want voor je het weet,geef je mensen het gevoel te zagen (en ah als je vindt dat een blogger zaagt,dan sluit je deze blog en ga je gewoon over naar de volgende,toch?) en dat hun problemen en kopzorgen inferieur zijn...Let daar mee op.Verder blijven elke vorm van commentaartjes welkom en blijven gepubliceerd worden,je moet er wel tegenkunnen dat je er ook antwoord op krijgt.

Prettig gestoorde zondag nog!

Commentaren

O jee... daar word ik nu eens stil van. Kan je enkel een ongelofelijke dikke troostknuffel geven en hopen dat het iets uitdoet. Veel moed!

Gepost door: Lentesneeuw | 10-08-08

De wet van Murphy of zoiets ??? Ook van mij een heel dikke troostknuffel en hopen dat het snél betert !

Gepost door: Stekelbeesje | 10-08-08

De commentaren zijn gesloten.