22-07-08

de vlucht

De regen spat op mijn wangen die roodaangelopen zijn en ze blijft harder lopen dan goed voor haar is maar we weten allebei dat we het even nodig hebben.We hijgen en zweten tesamen,soms kijken we eens opzij naar elkaar,nuja,ik schuin naar beneden en zij schuin naar boven.After all rent zij naast mijn fiets.Soms vertraagt ze even als wil ze even uitrusten maar stilstaan doet ze weinig of nooit.Doet ze het wel,dan is het maar om heel even te snuffelen aan een markering van een andere hond of om zelf haar poot op te heffen.We hebben onze eigen taal ontwikkeld,een niet uitgesproken taal,eerder een soort lichaamstaal gemengd met een paar woorden van mijn kant,zij weet op welke manier ze moet kijken en blaffen om mij iets duidelijk te maken.Normaalgesproken hebben we beiden een gloeiende hekel aan regen en krijgt men er ons met geen stokken door,tenzij het écht nodig is en dan maken we nog dat we zo snel mogelijk binnen zijn.Maar vandaag is de regen een soort stimulans om verder te gaan en sneller te gaan.Ik weet dat ze weet dat ik voel hoe sterk zij aanvoelt hoe ik me voel.Een leiband hebben we niet nodig,het onding zit wel in mijn zakken voor het geval dat er een agent langskomt.De band die we hebben gaat verder dan de langste leiband en bindt ons meer dan eender welk keten.Die band is één van de fundamenten van onze baas-hond relatie (of is het omgekeerd?).

Ik heb geen zin om al naar huis te gaan en zij wordt wat moe dus gaan we een beetje schuilen.Ze blijft echter niet lang zitten en begint weer zenuwachtig heen en weer te trippelen zodat ik ook weer onrustig word en zij nog onrustiger,dus steek ik die sigaret niet aan en spring weer op mijn fiets,zij kwispelt en rent weer zo snel ze kan mee.Dit is het mooiste moment van ons leven tesamen,denk ik zo.Op dit eigenste moment voel ik me perfect gelukkig en het moment dat ik me dat realiseer,besef ik ook waarom ik me zo gelukkig voel.Ik heb namelijk gedurende het afgelopen uur niet gedacht aan mijn kinderwens,mijn twijfelende zonnekoning,de instabiliteit in mijn relatie (of zit die in mijn hoofd want zon doet weer heel normaal maar ik vertrouw het zaakje niet) en daardoor de dreiging tot instabiliteit in mijn leven en dus ook weer de dreiging van een nakende depressie met al zijn gevolgen vandien...spoken in mijn hoofd dus en typisch natuurlijk dat ik er niet aan denk en me dan zit vrolijk te maken over het feit dat ik er niet aan denk en lap...daar zijn ze weer,mijn spoken...Maar Tiamo krijgt het ook zwaar en gaat ook trager lopen,zo traag zelfs dat ik ferm moet afremmen,maar als ik stop om haar te laten uitblazen,kijkt ze me aan als wil ze zeggen "wat is jouw probleem?".

Eenmaal thuisgekomen,kus ik Zon goeiedag,hij ziet er blij uit ons te zien en vraagt hoe het was.Ik geef Tiamo vers water en een koekje en vertel hem over de fijne rit.Hij vertelt over de auto's die hij op internet gevonden heeften toont me de modellen maar niets kan tippen aan die die we gister gevonden hebben en waar we voor gebeld hebben.We hebben een goed buikgevoel bij deze aankoop.Ik vraag hem of deze gezamelijke aankoop een keerpunt is in onze relatie,hij zegt dat hij zoiets niet van de ene dag op de andere kan zeggen maar dat hij wel dat gevoel heeft.Alles lijkt af te hangen van het feit of ik al dan niet snel zwanger ga worden,zo lijkt het.IK krijg het benauwd en ga even liggen.Tot mijn verbazing val ik in een diepe urenlange slaap.Als ik wakker word,voel ik een pijnlijke bol op mijn bovenlip,Zon merkt het ook op als ik naar beneden kom en voegt er onmiddelijk aan toed at ik dus degelijk moet eten en dat het tijd wordt en dat hij honger krijgt.Ik stuur hem naar de videotheek om een volgend seizoen sex and the city terwijl ik kook.We eten samen en doen de afwas en weer krijg ik dat geborgen gevoel en ik zie dat hij zich ook weer wat minder opgelaten voelt.

Heb ik die koortsblaas van pure vermoeidheid en komt die vermoeidheid van al dat piekeren of mag ik hopen?Voor al mijn vragen zal tijd raad brengen...

15-07-08

I have a dream

Vanacht,in het land waar wensen onbestaand zijn,waar alles perfect,doch lichtelijk freaky is,kleurde de stip van de predictor roze...

09-07-08

Nervous breakdown

100-21307
 

Ik ben nog maar pas begonnen of ik wil er al mee stoppen!Oké ik geef toe,het is één van de kenmerken van mijn nog steeds o zo labiele persoonlijkheid (deze maand wel het pure spul zonder inmenging van hormonen en dergelijke).Maar toch,ik ben het mens die gemotiveerd raakt door vooruitgang,stilstaan of achteruitgaan is voor niemand een motivatie om verder te sukkelen en voor mij al helemaal niet dus wil ik er mee stoppen en wel nu.Ik zal wel op natuurlijke wijze kinderen krijgen,zoals ik aanvankelijk dacht:laat me wat op dieet gaan en wat vermageren en de zwemmers komen bij de eiers en maken er een pracht van een baby van.Waarom heb ik in godsnaam niet gewoon verder gedaan met sporten en punten tellen en ben ik begonnen met die vreselijke pillen te nemen,die me doen doorslaan en die me doen opzwellen,nog erger dan het michelinmannetje?Tot na een maand staan mijn enkels en mijn voeten nog gezwollen.

Nee ik wil niet meer naar de fertiliteit,hoewel ik er morgen weer zal liggen om te zien of mijn follikel groot genoeg is en of het dan overmorgen kan geïnsemineerd worden.Ik hoop het,Zon moet daar per slot van rekening voor thuisblijven en die loopt wat oververmoeid rond,waardoor mijn reeds onstabiele gevoelsleven er bij momenten een stootje bij krijgt want nu krijg ik echte uitbranders bij mijn misstappen (daar waar hij onder normale omstandigheden gewoon een goedbedoelde opmerking over maakt,gaat hij nu doorbomen en gaat hij koppig voor zich uit zitten kijken als ik mijn stem verhef) en daar ga ik nog meer van flippen en word half neurotisch.Nee,het leven is eventjes geen pleziertje met infertiliteit en samenleven met een wezen die ergens van ver op mijn Zonnekoning lijkt maar dichterbij eerder op een oude vermoeide vent die weinig kan verdragen.Ik wil mijn lief terug en wel nu.Ik wil dat hij stopt met die absurde werkuren en gewoon weer normaal en uitgerust zijn hoofd schudt als ik weer es gek uit de hoek komt.

De relaties rondom mij zijn ook niet bepaald een goede bliksemafleider,zo heb ik vrienden met afstandelijke,overijdele,chatverslaafde,onzekere en vooral egocentrische vriendjes en vriendinnen met ontrouwe en/of neurotisch jaloerse vriendjes,bij een andere zit het vriendje in Amerika.Dus ook de relatieverhalen die ik de laatste tijd hoor en lees,zijn gelijk niet meer zo fabulous,of misschien is dat mijn perceptie.

Hoe kom ik eigenlijk aan dat hum?Wel in de eerste plaats wegens een oververmoeide Zonnekoning die echt wel lange tenen heeft en weinig verdraagzaamheid kan opbrengen (en het erge is dat ik zie dat hij het bij momenten probéért maar dat het niet lukt),waardoor ik (hoewel ik beter zou moeten weten) direct doemscenario's aan het maken ben in mijn hoofd over een eventuele breuk na een maandenlange miserie.Zeker na het krijgen van het heugelijke nieuws in de fertiliteit eergisteren,ben ik zo bang dat Zon misschien wel gaat gaan voor een jongere meid met prachteierstokken die van de eerste blik zwanger gaat worden,hoewel hij constant herhaalt dat hij dat niet gaat doen en dat ik nu zelfs niet meer durf die vrees uit te spreken.Ja, want ten tweede hebben ze me in de fertiliteit gezegd dat,ten eerste een eerste poging tot ivf moet wachten tot november,dat we in tussentijd wel zouden moeten verder doen met inseminatie en dat ik dus die hormonen echt wel moet verder nemen en dat ik toch wel zo een 20 kilo zou moeten afvallen.20 kilo alsof dat niets is,alsof iederéén moeiteloos dat gewicht zou afvallen zonder een zuchtje te laten,alsof ik verdomme niet bezig was goed te vermageren tot ik in mei die vervloekte hormonen moest nemen.

Ah ik weet het allemaal niet meer,ik weet soms zelfs niet meer waar ik allemaal mee bezig ben.Alles lijkt vierkant te draaien en ik loop mijn eigen radicaal voorbij.

 

04-07-08

Verdwaalde ooievaar

Ik heb het eigenlijk echt nooit gehad voor ooievaars,ik heb ze altijd vrij onaangename beesten gevonden,zo klapwiekend en met een lange bek...brrr nee,geef mij maar een normale mus.Dat die beesten symbool staan voor geboortes heb ik dan ook altijd een bizarre zaak gevonden.Ik herinner me vroeger hoe de mensen in de buurt een geboorte aankondigden.Ze zetten een houten ooievaar voor het venster en eenmaal de baby geboren was,hingen ze een babypop in een lakentje aan die bek.Ik heb altijd gezegd dat ik dat zeker niet zou doen,eenmaal ik zelf een baby zou hebben.Het kwam dan nog niet in mij op dat ik zelf daar problemen mee ging hebben.Ik heb het "normale" parcours gevolgd:op mijn zeventiende begonnen met de pil en die geslikt tot ik ongemakken begon te ondervinden.Aangezien ik er een grillig liefdesleven op na hield,was mijn pilgebruik ook wel grillig.Zo begon ik de ene maand met het slikken van die ondingen en de volgende maand vergat ik er aan te beginnen.Wel was ik consequent in het gebruik van condooms,ik kon me echt niet voorstellen zwanger te worden of erger nog:aids of een andere ziekte op te lopen.Als ik dan toch eens onvoorzichtig geweest was,dan kocht ik de morning after en liet me enkele maanden nadien testen.Nooit iets aan de hand gehad,gelukkig maar.Op een bepaald moment heb ik dan toch besloten een spiraal te laten steken,lekker makkelijk maar de relatie van dat moment hield ook geen stand.Gelukkig leerde ik kort daarop Zon kennen en was dat ding weer bruikbaar.Zon maakte er echter al van in het begin geen geheim van dat hij heel graag kinderen wou en vroeg me of ik het op termijn wel zag zitten om die spiraal uit te halen en de natuur zijn gang laten gaan.Ik zag dat op termijn wel zitten.

Nu heb ik in Zon wel de man gevonden met wie ik heel mijn verdere leven wil samen zijn en wist ik ook wel dat er snel beslist zou worden om aan kinderen te beginnen.En ja hoor,op een dronken intiem avondje was ik mijn beklag aan het doen over al de ongemakken die zo een spiraal met zich meebracht en zei Zon doodleuk dat ik het ding maar moest uithalen.We klonken op dat wijs besluit en de maandag daarop nam ik een afspraak met de gynae om het ding te laten verwijderen.In een tel was dat geklaard,dat was 20 augustus 2007.Vanaf die nacht is ons project "Voortplanting" begonnen.ik was er zeker van dat dat bij mij onmiddelijk ging lukken.Waarom zou het niet?Ik had een cyclus die zo regelmatig was als de klok en ik wist precies wanneer ik ovuleerde.Ik had genoeg lectuur achter de rug en had al jaren terug stiekem mijn temperatuur opgevolgd en de tekenen van mijn lichaam bestudeerd.Ik stelde mij voor algauw mijn baby in mijn armen te hebben,keek al uit naar de eerste echo en begon verwoed babyspullen te verzamelen.Ik was bijna begonnen het bedje op te zetten maar ik wou de positieve test afwachten.En ja,hoor,algauw voelde ik me misselijk en begon ik uiterlijke tekenen te zien van een zwangerschap,Zon zag die ook dus begon ik al te stoppen met roken,foliumzuur te slikken en de dagen te tellen.We gingen een midweek naar Maastricht waar we een prachtige tijd samen hadden en ik ging gestaag overtijd.Op de derde dag na mijn verwachte datum van mijn menstruatie gingen Zon en ik een zwangerschapstest kopen en wachtten we samen de zenuwslopende 3 minuten af...negatief maar geen regels...fijn dan vertrokken we op huizenjacht.Die dag,achteropgezeten op de motor,voelde ik een eerste teken van mijn aankomende menstruatie.En ja hoor,bij nazicht was het zo ver:5 dagen overtijd maar ze waren er in volle glorie.Die dag was een zwarte dag voor ons allebei.We hadden er immers allebei onze hoop op gezet en het bleek negatief te zijn.

De maanden daarna was ik echter niet zo neurotisch maar telkens de regels kwamen,was het toch telkens een extra domper op ons enthousiasme.Op nieuwjaar had Zon wat te veel op en wenste hij ons een baby toe,ik nam het besluit contact op te nemen met de fertiliteit.Veel mensen proberen veel langer voor ze dat besluit nemen maar Zon is al een flinke veertiger en dat is voor mij de meest doorslaggevende reden om de natuur een handje te helpen.Bij het eerste gesprek zei de prof dat ik alleszins moest vermageren,nu dat was geen verrassing en ik was sowieso al begonnen wat op mijn voeding te letten en een fitnessabonnement af te sluiten.Een extra motivatie dus om er volop in te vliegen en dat deed ik,ik volgde meticuleus mijn weightwatchers puntentotaal op en sportte trouw 3 keer per week.Eenmaal alle testen gedaan,waaruit bleek dat we geen direct probleem hebben,is mijn eerste inseminatie gepland.Ik moest dus hormonen nemen om meervoudige eisprongen te krijgen en zo mijn kansen te vergroten en dan moesten we op de dag van mijn ovulatie met de bijdrage van mijn schat naar de fertiliteit om mij te laten insemineren.Die maand werd een maand van angstvallig doch fijn afwachten.Maar het mocht niet baten,de regels kondigden zich snel aan en de teleurstelling was des te groot want de nevenwerkingen van die hormonen waren niet min en al het gewicht dat ik al verloren was,zat er weer bij,welsiwaar merendeel onder de vorm van vochtophopingen maar ik was keivermoeid en humeuriger dan ooit.

De tweede inseminatie was vorige maand,dit keer minder humeursschommelingen maar zwaarder opgezette benen en voeten,zo erg dat ik de laatste dagen steunkousen moest dragen.de zwelling vertrok echter eenmaal mijn regels er weer doorkwamen op de verwachte dag.Dan heb ik besloten het eens een maandje zonder te doen en dat lucht op.Vreemd genoeg zijn we nu week 1 gepasseerd en zie ik deze avond dat ik weer zware enkels heb en dat mijn benen langzaam maar zeker opzwellen.Gisteren voelde ik de tekenen van een ovulatie.Ik ben echt benieuwd naar mijn onderzoek maandag,want dan wordt vastgesteld wanneer ik mijn ovulatie ga hebben en zodus geïnsemineerd ga moeten worden,verwacht wordt dat het woensdag zal zijn.maar ik geef toe,sinds deze nacht heb ik weer dat sprankje hoop op die natuurlijke zwangerschap,misschien had ik echt een ovulatie en heeft de vrijpartij van gisteren wel geleid tot...Ik wil niet wanhopen en ik wil echt niet neurotisch worden.Ik heb deze avond nog een mooi halfbloed baby in mijn armen gehad en ik voelde me wonderwel.Ik wil gewoon zwanger worden en ik ben er zeker van dat ik er klaar voor ben.

Deze week ben ik op de site http://www.deverdwaaldeooievaar.be/ beland en daar heb ik een chatbox ontdekt waar mensen hun hart kunnen luchten tegen lotgenoten.Ikzelf heb daar enorm veel aan,niet zozeer om mijn eigen ei kwijt te kunnen maar de succesverhalen zijn prachtig en daar put ik echt moed uit.Zon snapt niet al te goed waarom ik er nood aan heb over dit probleem te praten,hij gaat er op zijn eigen manier mee om.Zijn manier is merendeel gewoon binnenvreten,maar dat kan ik niet en bij de vrienden begint een mens vlug te zagen en de opmerkingen,hoe goed bedoeld ook,zijn soms ronduit kwetsend.hoe kan je niet bezig zijn met zwanger worden als je elke maand trouw onderzoeken moet ondergaan in de fertiliteit,er je verlof naar moet schikken en elke maand hetzelfde moet ondergaan?

maandag ga ik vragen om al op de wachtlijst te mogen voor ivf,hopelijk gaat het niet nodig zijn maar een mens kan maar zeker zijn.

Een paar jaar geleden had een vriendin van mij hetzelfde probleem en deelde ze dat met haar vriendinnen.Ik leefde intens mee met haar en was zo gelukkig toen ik hoorde dat ze na jaren proberen toch eindelijk zwanger geraakt was (op natuurlijke wijze na maanden behandeling).Ik ga naar dezelfde prof en ik heb hoop,erger nog:ik geloof erin!Op een dag lopen er sneeuwprinsjes en/of sneeuwprinsesjes rond en ergens blijf ik erbij dat ze er via de natuurlijke weg gaan komen...

31-05-08

gratis sex?

Ik ging deze middag tijdens de lunchpauze een sigaretje roken (ja ik weet het:ik was gestopt maar ik ben niet zwanger en zodus rook ik tot de volgende inseminatie,basta!).Kom ik buiten uit het gebouw hier en merk ik dat ik mijn aansteker niet bij heb dus ik zie een rokende tiep die wonderwel naar me toe komt,alsof hij mijn nood aan nicotine herkend heeft.Althans dat dacht ik.Die tiep komt aangedrenteld,ik sta nog op de trappen van ons gebouw hier,hij vraagt of ik nederlands spreek,ik zeg uiteraard ja en die vraagt me out of the blue of ik gratis sex met hem wil...

Bon,ik ben niet zo heel snel uit mijn lood te slaan en aangezien ik reeds geruime tijd in de buurt van het noordstation werk,zijn oneerbare voorstellen me niet echt vreemd.Wat me wel vreemd voorkwam,was dat de tiep in kwestie een alledaagse,niet al te misse kerel was die zich daarenboven in perfect nederlands kon uitdrukken,hell hij leek me zelfs een Vlaming.Kijk,ik ben nu zelf wel met een Afrikaan,maar van die gasten kan je verwachten benaderd te worden.Ik ga niet veralgemenen want mijn eigen schatje is fel in cyberland maar in real life iets terughoudener maar ik beschouw hem eerder als een uitzondering.

Hoe heb ik gereageerd?Nuja,zoals wel kan verwacht worden van mij.Ik heb eerst een vuurtje gevraagd,mijn sigaret aangestoken,inmiddels om mij heen spiedend naar die verborgen camera.Dan gevraagd hoe hij er toe kwam dat een vrouw die uit een kantoor komt,zin zou hebben in sex met een wildvreemde op klaarlichte dag.Hij antwoordde gewoon dat zoiets voorheen al gelukt was en dat hij nu gewoon weer probeerde.Oké klonk aanvaardbaar,misschien komt het omdat ik zelf halfgek ben maar elk mens leest dagelijks meer van de pot gerukte onzin dan hij aankan.De tiep leek echter nog niet overtuigd dus bedankte ik voor het aanbod en zei dat ik een relatie heb en dat het me niet aan sex ontbreekt.Hij leek het begrepen te hebben.Nu werd ik wel nieuwsgierig dus vroeg ik hem of hij dat geregeld deed,zo vrouwen aanspreken.Blijkbaar enkel als de kriebel er was.Op de vraag waarom hij zich gewoon geen lief zocht,voor het gemak,antwoordde hij dat dat niet hetzelfde was.Oké dat heb ik nog gehoord en niet iedereen denkt op dezelfde manier als ik,ik persoonlijk vind dat sex beter wordt naarmate een koppel langer samen blijft.Uiteraard moet er inzet aan te pas komen maar het wordt mettertijd dieper,intenser,mooier.

Kijk,ik ben niet preuts maar...hoewel ik nog steeds verwacht dat er een grap mee gemoeid was,vond ik de ontmoeting van vandaag de meeste frappante van dit jaar tot nog toe.Ikzelf zou niet kunnen ingaan op zo een voorstel,niet dat ik geen onenighters gehad heb maar dat was toch allemaal meer ingekaderd met een suikerzoet randje.Nu ben ik dan wel geen voorstander van hypocrisie maar zo gewoon een voorstel tot sex aan een wildvreemde doen,vind ik wat aan het haar getrokken.Wel eerlijk en oprecht,ik kan niet zeggen dat de tiep een klootzak is.

Bon de tiep droop het zich af,ik heb hem nochtans voorgesteld om naar de hoeren te gaan,bedoel het noordstation is vlakbij en ik heb desnoods nog het nr van Hot Marijke,zou hij wat kwaliteit wensen (want eigenlijk stel ik me liever gelijk met een luxehoer dan een noordstationhoer aan 40 euro per beurt,ik denk dat ons Marijke er 150 vraagt maar dat ben ik niet zeker).Ik keek hem na,al rokend en zag hem nog vrouwen aanspreken.Uiteraard ging geen een de discussie aan met hem en geen enkele ging mee met hem.Toch wens ik hem geluk in zijn zoektocht maar ik vrees ervoor.Wel niet mis dat ding,was ik nog vrijgezel geweest en had hij het beter ingekaderd,was ik meegeweest.Maarja,da's makkelijk gezegd hé,we zijn nu eenmaal later en ik ben geen vrijgezel meer.En een onenighter is zelden zo ervaren dat hij weet wat ik wil,blijf ik bij.