10-08-08

Accidents and compliments

Mijn weekje verlof zit erop en ik heb vrijwel niks gedaan van alle zaken die ik vooropgesteld had voor deze week.Ik ging mijn huis een grondige poetsbeurt geven en herstellen van de nervous breakdown die in mij aan het spoken was maar van zodra ik die ovenwonnen had,lag er al een andere te loeren.Het was wel volkomen mijn eigen schuld,dat wel maar ah,dat is vrijwel alles in mijn leven.Zoals ik zei van in het begin "Mijn leven wordt gekenmerkt door foute beslissingen en knotsgekke toestanden,waardoor ik soms eens volledig doorsla...of is dat nu omgekeerd?".Wel,ik ben er nogmaals in geslaagd mijn levensmotto eer aan te doen.

Dinsdag,tweede dag verlof,besluit Zon om zijn rijkunsten wat bij te schaven.Je moet namelijk weten dat Zon géén rijkunsten bezit en enkel wat basis meegekregen heeft van iemand die zelf rijlessen nodig heeft.Dus vertrekken we samen met de auto en doet Zon een verkeerd manoeuver en rijdt in op de voordeur van de overbuur.Na veel rondgebel vinden we toch een schrijnwerker,die de deur onmiddelijk wil komen maken en blijven we gewoon over met een beetje een financiële kater.

Zon gaat werken en samen met een vriendin besluit ik ook te leren rijden en aangezien het makkelijker en praktischer is te leren rijden met de hare (servostuur),zetten we vrolijk aan met de hare.In al onze opwinding wachten we niet maar vertrekken we meteen en bij het draaien,rij ik een afsluiting in en kom tot stilstand tegen een boom.Ai...Mijn eerste reflex was:ah de verzekering dekt zoiets wel maar er waren echt wel veel te veel getuigen en we konden zo niet vertellen dat zij dus zelf reed.

Dan maar bellen naar een vriend van haar om de auto uit de sparren te trekken en de schade aan de wagen eens op te nemen.de neus is helemaal ingedeuk en de gaspedaal ingetrapt...maar hij start wel nog en rijdt wel nog...zit gewoon beetje vast...Ik voel me verdoofd,kijk constant naar vriendins ingedeukte auto en begin me af te vragen ten eerste hoeveel dit gaat kosten en ten tweede:hoe ik dat aan Zon uitgelegd ga krijgen.De vriend komt ter plaatse en trekt de auto uit zijn benarde situatie en schat de kosten van de reparaties op ongeveer de prijs die mijn eigen auto gekost heeft.Hij zegt dat het nog meevalt en dat de vitale stukken niet geraakt zijn en dat de stukken wel voor een prijsje vervangen zullen raken tegen een vriendenprijsje,dat hij ergens wel een goeie vriend heeft die monteur is...maar dit alles passeert me een beetje en ik denk alleen aan de prijs die deze grap me gaat kosten en dan vooral aan Zon,aan wie ik dit hier ga moeten uitleggen.We gaan naar huis en ik wacht met schrik in het hart de thuiskomst van Zon af.

Eenmaal hij thuis is,nemen vriendin,ik en hem plaats aan tafel en gooi ik er alles uit.Hij wordt stil maar zegt dat het erger had gekunnen,dat we wel een financiële kater gaan overhouden aan deze dag maar dat het belangrijkste is dat niemand gewond is en dat vriendin niet kwaad is omdat haar auto in de prak ligt.Mij vraagt hij wel waarom ik hem niet op voorhand gezegd heb dat ik zou gaan rijden en dat argument blijft doorzinderen en komt pas echt tot ontploffing de volgende dag,wanneer de eigenaar van de afsluiting me contacteert en me doodleuk vertelt dat de kosten voor de afsluiting even hoog gaan als de kosten die ik aan de auto ga hebben en dan verdwijnt even de grond van onder mijn voeten.IK ga naar Zon om hem om raad te vragen maar ook bij hem is er geen grond meer om op te steunen,we gaan alle mogelijkheden af en geen ene lijkt de goede.De nacht die daar op volgt,is er ene van slapeloosheid en verzuchtingen en de volgende morgen biedt ook geen soelaas en we zijn doodmoe en ten einde raad als vriendin langskomt met het goede nieuws dat ten eerste die afluiting voor een kwart van de prijs gerepareerd kan worden door haar oom en dat de buurman (die nu toch wel heel toevallig automechanicien is) de stukken aan de auto wil zetten wat ons ook weer serieus uitpaart.Ik verlies het volledig en sta gewoon in mijn deuropening te huilen,al bij al zal het een dure grap worden maar betaalbaar en alles samen is onze auto nog niet waard!

Het is nu zondagvoormiddag,het accident is dinsdag gebeurd en nu pas voel ik me in staat er over te praten zonder in snikken uit te barsten.Door al dat gebeurde ben ik zelfs mijn controle in de fertiliteit vergeten en moet ik maandag dus bellen om mij daarvoor te excuseren.Ah wie weet,krijgen we geen geluk bij het ongeluk...

Er zijn mensen die denken dat ik minder moet zagen en piekeren en meer moet leven,wel ik leef echt wel,anders had ik er allang een eind aan gemaakt en deze week heeft het echt gelokt maar die verkeerde beslissingen altijd hé...Praat niet over slepende ziektes of verlies van familieleden want dat zijn zaken die riskeren alle andere dingen te minimaliseren.Ik heb heel mijn leven geprobeerd van te relativeren en het enige waar dat toe geleid heeft,is een serieus laag gevoel van eigenwaarde.Ik heb al verschillende pogingen gedaan om gewoon te leven maar geef toe,er zijn maar weinig mensen die daar echt eerlijk in slagen.Mijn stiefvader is 15 jaar terug zijn oudste zoon kwijtgeraakt in een auto ongeluk.Denk je nu echt dat hij redeneert dat een mens gewoon moet leven?Wees vrij van te denken en te reageren maar let op want voor je het weet,geef je mensen het gevoel te zagen (en ah als je vindt dat een blogger zaagt,dan sluit je deze blog en ga je gewoon over naar de volgende,toch?) en dat hun problemen en kopzorgen inferieur zijn...Let daar mee op.Verder blijven elke vorm van commentaartjes welkom en blijven gepubliceerd worden,je moet er wel tegenkunnen dat je er ook antwoord op krijgt.

Prettig gestoorde zondag nog!

24-07-08

Dood aan de Gentse Fieste!


EDM_gentse_feesten_07

 

Goh wat doet het goed om deze titel boven mijn stukje te zetten.Wacht,ik wis hem even,gewoon om hem nog es te schrijven...en nog eens...man dat voelt goed!Dood aan de Gentse Feesten!Het mag eens gedaan zijn met die tiendaagse folklore,het opeengepakt staan om een gratis derderangs concert mee te pikken,overal de geur van hamburgers (en vettige consoorten),verschaald bier,urine en kots.De Gentenaren maken dat ze weg zijn,op enkele uitzonderingen na.Buiten het oliebollenkraam (waar de oliebollen alsmaar kleiner wordt en de logica van de verhouding prijs-hoeveelheid ernstige vraagstukken oproept want hoe meer je er koopt,hoe duurder het lijkt uit te komen per stuk),het spitburgerkraam (en daar moet je al niet meer voor gaan want dat is eergisteravond de lucht ingevlogen) en het thais kraampje (die ik enkel betrouwbaar vind de eerste dagen),valt er echt weinig te beleven voor iemand die al 10 jaar in't stad woont en het allemaal wel al gezien en vooral gehoord heeft.Mijns insziens zijn de werkelijke bezoekers van dat gedoe niet eens gentenaren,zij die van buiten Gent komen en na een avondje stappen,zingen,vreten,drinken,drummen en opeengepakt staan al kostend en pissend de stad verlaten om te gaan slapen in alle rust en stilte van hun eigen stad.Wat me vooral ergert is dat stad Gent enorm investeert in organisatie en decoratie voor die feestelijkheden terwijl er aan de rand,in de volksbuurt waar ik woon,mensen creperen van gebrek aan gezondheidszorg,voor wie het bestaansminimum de medische kosten niet meer kan dekken.Om maar niet te denken aan het gezin dat verderop in Malem kampeert in hun auto omdat ze hun huis opgezegd hebben omwille van de slechte staat van hun woning,beschimmelde muren,waardoor hun kinderen gezondheidsproblemen kregen en nu geen betaalbaar huis meer vinden,hoewel er zo veel woningen gewoon leeg staan.Neen,stad Gent vindt de prijs van de standplaats van het spitburgerkraam belangrijker dan de netheid van de straten,de veiligheid van de burgers en de welvaart van zijn eigen minderbedeelde inwoners.Neeneen,we gaan extra schoonmaakploegen inzetten om de stad proper te houden en de kots,de plastic en het glas op te kuisen,kwestie van onze reputatie hoog te houden tegenover onze bezoekers uit andere steden.

Ah ik heb er lak aan,echt waar.Ik hou van Gent en wil hier blijven wonen maar die feesten zijn er te veel aan,ze duren dan ook 10 dagen hé.Zouden ze die gewoon niet kunnen verkorten of tenminste de decibels onder controle houden zodat de gentenaren die aan de rand wonen misschien zouden kunnen slapen in plaats van mee te daveren op de tonen van de meezingers van de Kreuners?

Your thoughts?

03-06-08

I AM THIN AND GORGEOUS!

13:23 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-05-08

Making babies

28-04-08

Caturday!!!!!!!!!!!!

caturday

14:25 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: caturday, post, some, fucking, cats |  Facebook |

27-04-08

Demonia

De fitnesswereld is een wereldje op zich.Je wordt daar niet beoordeeld naar je figuur,leeftijd,inkomen,auto of het feit of je al dan niet modieus gekleed gaat.Nee,in de fitness word je beoordeeld naar je wilskracht.Kom je veel,dan krijg je hun sympathie,toon je echter maar occasioneel je goed gecoiffuurde koppie,dan knikken ze je van ver eens toe.
In het huidige dagelijkse leven wordt zweet aanzien als iets heel vies en hoogst onaangenaam (ah bah,leer deodorant te gebruiken,man!) maar in de fitness is het net omgekeerd:hoe meer je daar zweet,hoe meer respect je daar afdwingt.Zweet is daar een soort statussymbool.

Ik kwam dus gisteren met heel veel status terug in de kleedkamer,na een anderhalf uurtje lichte workout (ik zweette al van in de zon naar de fitness te wandelen want ja,de fiets is alweer eens kapot).Op weg naar mijn kastje passeerde ik een vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd als mij,ik keek naar haar,zij keek naar mij,geen enkele vorm van groet maar plots bekroop er mij een heel benauwd gevoel.Het was net alsof ik een spook gezien had,ze leek toch wel heel sprekend op Demonia,de vriendin die zich enkele jaren geleden van kant gemaakt had?Die vriendin met wie ik een intense band had en met wie het contact plots verbroken was.Op zich is dat laatste niet echt bizar,het was niet de eerste en ook niet de laatste heel intense vriendschap die van de ene dag op de andere stopte bij mij.Eén van mijn ziektebeelden,kan enorm kwetsen maar aangezien we two of a kind waren,deed dat dus geen zeer.

Maar daar stond ze dus,springlevend zich om te kleden.ik passeerde,kreeg kippevel,keek nog eens goed,herkende haar nu wel echt en keek haar aan alsof ik een spook gezien had.Wat zeg ik,keek haar aan?Man ik staarde haar aan,dus ik moest iets zeggen dus vroeg ik haar of ze toevallig niet Demonia was,zij herkende me ook en we zijn aan de praat geraakt.Conclusie na 10 jaar:nothing ever changed,buiten het feit dat zij zich wat lelijker voelt (en seriously dat is ze echt wel niet,ik zou een moord doen voor haar looks) en ik wat kilo's bijgekomen ben.We zullen wel allebei geëvolueerd zijn ergens maar na 10 jaar leek de draad zich zonder probleem opnieuw op te nemen.Nuja,leek want niks is zeker maar eenmaal ik de shock te boven gekomen was,was het verdomde fijn elkaar weer te zien en me te realiseren dat niks verloren was,ze leeft nog en ik wil haar niet meer opnieuw laten vallen want dat stukje ziektebeeld ben ik al te boven gekomen.

Even dacht ik een spook gezien te hebben en toen ik thuiskwam en mijn verhaal deed aan Zon stond die ook even te kijken maar nu zijn we dat te boven en rest me alleen nog de taak mijn vader de bibber doen krijgen want dat slechte nieuws kwam van hem...

 

19:25 Gepost door P. in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-04-08

Hans Teeuwen:Het Bijbelverhaal